Ξανά ομίχλη

 Την Παρασκευή θα έβγαινα με την φίλη που γέννησε πριν 40 ημέρες. Εν τέλει δεν μπόρεσε και την καταλαβαίνω, το μωρό πάει πρώτο. Βγήκα λοιπόν στα μαγαζιά όπως συνήθως κάνω και η κατάσταση του αέρα ήταν απλά απαράδεκτη ως προς ορατότητα. Έχω φάει ομίχλη στην ζωή μου αλλά όχι τόσο πυκνή στο Φρέσνο. Εν τέλει πήγα στο Walmart αντί του Winco διότι δεν ήθελα να μπω στον 99 γυρνώντας. Σύμφωνα με τις ειδήσεις σε εκείνη την φάση είχε γίνει καραμπόλα με 19 αυτοκίνητα που τον είχε πήξει, οπότε το ένστικτό μου λειτούργησε. Είχα ένα πολύ μεγάλο πονοκέφαλο εκείνη την ημέρα, λόγω της ομίχλης η ποιότητα αέρα είναι άθλια, κυρίως ως προς μικροσωματίδια, και πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος. Κατά τα άλλα η κατάσταση είναι στάσιμη, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι όλο και μικρότερη η διάθεσή μου να μείνω στο Φρέσνο. Δεν είχα στην δουλειά κάτι το εντυπωσιακό, βρήκα προβληματικά δεδομένα και βοήθησα να διορθωθούνε. Την Παρασκευή είχα να κάνω ελάχιστα και διάβασα ένα περιοδικό από τα Ποσειδώνια, αυτή την φορά για κότερα. Με πήρε τηλέφωνο ο Βολιώτης φίλος για την ονομαστική μου εορτή κάτι το οποίο εκτίμησα πολύ. Ως προς το μέτωπο για τις κοπέλες μηδέν. Αύριο θα πάω στον εκτιμητή για να σπρώξω λίγο και να δω αν έγινε κάτι. Πάω στο γυμναστήριο κάθε μέρα, να και την Τετάρτη δεν είχα κουράγιο και περπάτησα μία ώρα γύρο από το σπίτι μου. Το κακό είναι ότι το να πάω θέλω 17 λεπτά με το αυτοκίνητο. Όλη την εβδομάδα με βλέπω να ξανακερδίζω το σιγά σιγά το βάρος που με πολύ κόπο έχασα στην νηστεία. Οι γραμμώσεις που είχα καταφέρει, ξαναεξαφανίζονται μέσα σε φούσκωμα. Ωστόσο σε τελική ανάλυση η επόμενη νηστεία δεν αργεί. Το Τριώδιο ανήγει ανήμερα των Τριών Ιεράρχών, δηλαδή σε 12 ημέρες. Μετά δύο εβδομάδες η τυρινή και μετά 7 εβδομάδες νηστεία. Ανησυχώ ως προς το αν θα αφήσω αρτύσιμο στο ψυγείο, αλλά κάτι καταφέρνω. Πέμπτη έφτιαξα σούπα με τον ζωμό από το χοιρινό και τα λαχανικά, την τελείωσα χτες. Έχω ακόμα κρέας, σκεφτόμουν να φτιάξω όλο τον πουρέ ώστε να φύγει και λίγο βούτυρο και πιθανόν να το κάνω αύριο, αν φάω δύο γεύματα σπίτι μου. Αν όχι, υπάρχει Mac and Cheese ως συνοδευτικό. Αυτή είναι η καθημερινότητα η οποία με οδηγεί σε επιστροφή στην Ελλάδα: Σε δύο μήνες έρχονται οι γονείς μου. Δεν υπάρχει κάτι το οποίο με κάνει να πιστέψω ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί. Η νυχτερινή ζωή θα παραμείνει μία στο τόσο. Το βάρος μου θα κατέβει στο Πάσχα, αλλά πάλι μοντέλο δεν θα γίνω, απλά λεπτότερος. Κόσμο δεν γνωρίζω, ιδίως κοπέλες, οπότε απλά μένω στάσιμος. Στην Ελλάδα δεν μπορώ να πω ότι τα πράγματα θα είναι καλύτερα, αλλά θα είμαι σε μία χώρα όπου ο κόσμος δεν την πέφτει με την δύση του ηλίου και αυτό το εκτιμώ. Αρκετή περιουσία έχω, αρκετά έχω βγάλει, με μόνο τα μέσα μου δεν χρειάζεται να ξαναδουλέψω ποτέ. Δεδομένου ότι η εργασία που κάνω απλά είνα στάσιμη, δεν είναι κακή προοπτική να πάψω. Πρόοδο δεν βλέπω.