Επιτέλους επιστρέφω

 Σήμερα το πρωϊ πήγα το αμάξι στο συνεργείο που έφτιαξαν τα ηλεκτρολογικά, έδειξα το εξάρτημα που μου έδωσαν χτες και είχε πέσει από το λάστιχο και μου είπαν ότι αυτό το διορθώνουν μόνο σε κατάστημα ελαστικών και όχι εκεί. Απογοητεύτηκα, δεν πήγα να δω καταστήματα ελαστικών αλλά πήγα στο σούπερ μάρκετ εν τέλει. Γυρνάω σπίτι και στις 4 μου έρχεται email από την προϊσταμένη προσωπικού του τμήματος Πληροφορικής ότι με θέλουν πίσω την Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου. Επιτέλους είχα ένα καλό νέο. Δεν έχω ιδεά τι θα βρω γυρνόντας, αν ξανά θα με βάλουν σε Performance Improvement Plan, τι θέλουν να κάνω και λοιπά. Χαίρομαι όμως που δεν θα κάτσω άλλο σπίτι κάνοντας τίποτα. Θα δω επίσης και τι θα προλαβαίνω πλέον από το σύνηθες διάβασμά μου ιντερνετ μετά την δουλειά. Πέραν τούτων δεν κατάφερα να πάρω είσιτήριο για το Pauly D στο Φρέσνο, βλέπω την τρίτη και τελευταία εν τέλει σαιζόν του Pennyworth και την Πέμπτη θα πάω για την ημέρα των Ευχαριστιών σε φίλους. Με άλλα λόγια η συνήθης βαρεμάρα. Θα δούμε την άλλη εβδομάδα τι μέλει γενέσθαι.

Ανακαλύπτοντας τον λόγο για το λαμπάκι

Εδώ και σχεδόν έναν χρόνο έχω πρόβλημα με το λαμπάκι του αυτοκινήτου που όταν είναι αναμένο κανονικά σημαίνει πίεση ελαστικού και όταν αναβοσβήνει σημαίνει σοβαρό ηλεκτρολογικό ζήτημα. Σήμερα έμαθα επιτέλους το αίτιο. Η επισκευή του αυτοκινήτου μου την προηγούμενη εβδομάδα δεν το έφτιαξε, αλλά η επιδιόρθωση του ελαστικού σήμερα το αποκάλυψε. Ας ξεκινήσω λίγο νωρίτερα, την προηγούμενη Τετάρτη που μου είπαν ότι το ανταλακτικό είχε φτάσει στο συνεργείο. Ξυπνάω Πέμπτη και ανοίγω το email και μου έρχεται μύνημα αν μπορώ εκείνη την ημέρα για συνέντευξη για δουλειά. Η συγκεκριμένη εργασία ήταν για μια εταιρεία η οποία χαρτογραφεί άνθρακα στο έδαφος σε αγροτικές καλλιέργειες για να πουλήσει δικαιώματα άνθρακα (ήτοι διοξειδίου του άνθρακα) στην αγορά. Μετά από σκέψη απάντησα θετικά για μετά τις 5 ώστε να φανεί ότι δουλεύω κανονικά. Τώρα ως προς την κανονική μου δουλειά μέχρι στιγμής τίποτα παρεπιπτόντως. Παίρνω το αμάξι και το πάω στο συνεργείο και εν συνεχεία πάω στην βιβλιοθήκη που βρίσκεται κεντρικά. Εκεί διαβάζω το περιοδικό μου από τα Ποσειδώνια. Έτσι πέρασε η πρώτη ώρα. Τελειώνω το τεύχος και αρχίζω περπάτημα στο κέντρο με προορισμό κυρίως προς Chinatown. Περνάω από το πεζοδρόμιο κανονικά τη γραμμή του τραίνου και τον αυτοκινητόδρομο και φτάνω στο ψαράδικο που είναι εκεί. Επιβεβαιώνω ότι τα φρέσκα ψάρια του είναι ακριβότερα και λιγότερα από αυτά που αγοράζω στο Κινέζικο σούπερ μάρκετ αλλά και το ότι έχει αυγά σολωμού, τρόπον τινά χαβιάρι, που δεν έχει το άλλο. Συνεχίζω μετά την βόλτα και σύντομα έχω κλείσει ότι το αμάξι μου είναι έτοιμο στην μίαμιση ώρα, και όχι στις δύο που μου είχαν πει. Πάω και το παίρνω και μετά πηγαίνω στο Grocery Outlet που είναι δίπλα από το δημαρχείο και όπου δεν είχα πάει από την στιγμή που δεν πηγαίνω δημαρχείο. Μετά παρκάρω χαμηλότερα και πάω στο μαγαζί που κάνει vegan burgers και τρώω μεσημεριανό σχετικά νωρίς. Γυρνάω στο σπίτι, καμία απάντηση στο πρωϊνό email. Ξαπλώνω και όταν σηκώθηκα έστειλα μία δεύτερη απάντηση. Στα 5 λεπτά είχαν απαντήσει, έλεγαν ότι όντως έστειλαν νωρίτερα απάντηση αλλά ξέχασαν να την στείλουν στο δικό μου email. Ναι, όλοι κάνουν λάθη. Πάω γυμναστήριο και μετά γυρνάω, κάνω μπάνιο, καλλωπίζομαι, τρώω και στις 4.40 περίπου ξεκινάω για το κέντρο του Clovis. Νόμιζα ότι θα ήταν σε καφετέρια, εν τέλει ήταν σε εστιατόρειο. Καθότι είχα φάει ήδη δεν έφαγα πολύ, εν τέλει μία σαλάτα, και κράτησε μίαμιση ώρα. Ο συνομιλητής μου ήταν ένας Βιετναμέζος της Αυστραλίας. Να μην πολυλογώ τους λέω ότι μόνο κανονική δουλειά μπορώ να πάρω (την οποία είχαν στην αγγελία) όχι μερική απασχόληση. Νομίζω πήγε καλά αλλά όπως μου είπε είχε 150 υποψηφίους. Βασικό μου πρόβλημα είναι ότι δεν ασχολούμαι με αγρότες σε αυτή την φάση και με 150 υποψηφίους ναι μεν είμαι καλός στα προσώντα αλλά μπορεί να βρει κάποιον που να περνάει από την κορυφή της βελόνας μέσα. Κατά τα άλλα είχε μία γιορτή στο παλιό Clovis που δεν ήξερα καν ότι υπήρχε και μετά έκανα βόλτα στους γιορτινούς δρόμους

Παρασκευή στέλνει η φίλη αν θέλουμε να πάμε για Pho για να γιορτάσουμε έναν φίλο. Εννοείται πως δέχτηκα. Η ημέρα πέρασε κανονικά, γυμναστήριο, ιντερνετ, ψώνια. Φτάνουμε στις 5 και πέρασα καλά με τους φίλους μου. Σάββατο-Κυριακή δεν έγιναν και πάρα πολλά. Κυριακή ήταν meeting των Υιών, πέραν τούτων έψαχνα στραγγιστό γιαούρτι για να κάνω τζατζίκι που με έχουν προσκαλέσει για γιορτή των Ευχαριστιών. Σήμερα εν τέλει βρήκα Total 5% και γύρισα σπίτι. Το απόγευμα πάω στο μαγαζί που μου είχαν δει τελευταία φορά το λάστιχο οταν είχε σκάσει. Τους λέω το πρόβλημα με το πίσω δεξιά και εν τέλει βλέπουν να έχει τρύπα στην γωνία. Τους λέω να το διορθώσουν διότι έχει μόνο 10,000 μίλια, παρά να το αλλάξω. Εκεί λοιπόν τους βγαίνει ο αισθητήρας της βαλβίδας ο οποίος ήταν στρεβλός. Μου το λένε και μου λένε ότι έβαλαν άλλο, απλό μηχανικό αλλά θα μου εμφανίζει λάθος πίεσης το αμάξι. Έλα ντε όμως που έχει το πρόβλημα αυτό καιρό τώρα και το συνεργείο της Πέμπτης δεν το έφτιαξε αλλά έφτιαξε το ζήτημα του εσωτερικού φωτισμού. Τουλάχιστον ξέρω ποιο είναι το πρόβλημα πλέον και αύριο πρωϊ πάω στο ηλεκτρολογικό συνεργείο να δούμε αν μπορούνε να το φτιάξουν. Τουλάχιστον χάρηκα που ξέρω το πρόβλημα του οχήματος. Αν ήξερα τι στο καλό κάνουν στο δημαρχείο και είμαι ακόμα σπίτι, θα ήταν ακόμα καλύτερα.

Η νέα αναμονή

 Σήμερα είναι 17 Νοέμβρη. Δεν πρόκειται να γράψω πως το Πολυτεχνείο καπελώθηκε από αυτούς που δεν συμμετείχαν ταχύτατα και πουλήθηκε από αυτούς που όντως συμμετείχαν. Πρόκειται να γράψω ότι λόγω της ημέρας δεν είχε πολλά νέα με αποτέλεσμα να τελειώσω τον γύρο των ειδήσεών μου πολύ ταχύτερα απ'ότι ανέμενα. Αποτέλεσμα ήταν να κάνω σήμερα διάφορα τα οποία δεν κάνω τις περισσότερες καθημερινές. Η βασική ασχολεία μου είναι να ασχοληθούν με την υπόθεσή μου στο δημαρχείο. Λογικά έχει φθάσει η αναφορά του ψυχιάτρου οπότε η υπόθεση βρίσκεται ανάμεσα στο τμήμα προσωπικού, τον δικηγόρο και το τμήμα πληροφορικής. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι υπομονή. Πέραν αυτής, ξεκίνησα να διαβάζω το PE&RS αυτού του μήνα. Άνοιξα την λίστα με τα δικαιολογητικά του ΔΟΑΤΑΠ, αλλά δεν ξεκίνησα τα email στην γραμματεία της Γεωγραφίας του Virginia Tech. Μαγείρεψα νηστίσιμο το μεσημέρι, ανέβηκα βόλτα το απόγευμα στο βιβλιοπωλείο, βαρέθηκα την 5η συνεχόμενη ημέρα βροχής, έκανα μπάνιο, είδα σεμινάριο στο Youtube από το Caltech και γενικά προσπάθησα να γεμίσω την ημέρα. Αύριο δεν θα είναι καλύτερα πιστεύω, οπότε υπάρχει νεώτερο σεμινάριο να δω. Αν συνεχίσει έτσι θα κυνηγήσω για το ΔΟΑΤΑΠ ως επόμενο μεγάλο πράγμα. Έχω πεθυμίσει το γραφείο αλλά θα πρέπει να ξανασυνηθίσω τον ρυθμό του. Δεν πρόκειται λόγου χάρη να είμαι στις 2 στο κρεββάτι όπως κάνω σε αυτή την φάση από το σπίτι ή το πρωϊ γυμναστήριο. 

Με την επισκέπτρια στο Λας Βέγκας

 Την προηγούμενη εβδομάδα είχα φιλοξενούμενη στο σπίτι μου. Την ανέφερα πιο πριν, ο μακαρίτης παππούς της πολύ μας βοήθησε Αμερική όταν ήμουν πρώτη Γυμνασίου. Μου ήρθε εν τέλει την προηγούμενη Δευτέρα σε φάση όπου ήταν μεταξύ σπιτιών. Για την κοπέλα ήξερα ότι η θεία της είναι τρελή, ο αδερφός πέρασε φυλακή, οι γονείς της χωρισμένοι (πέραν του ότι ήταν στην χορωδία της εκκλησίας του Ώκλαντ), αλλά και η ίδια μου είπε διάφορα όταν ήρθε να με δει τύπου ότι την έριξαν ο πατέρας και η θεία της στην διαθήκη του παππού της αλλά και διάφορα που καλύτερα να μην διαφημίσω ιδιαίτερα, όπως το ότι ο παππούς της προσπάθησε να της κάνει προξενιό με έναν συνομήλικό του όταν ήταν κάπου 20 ετών. Πριν παρεξηγηθούμε χάρηκα που την φιλοξένησα διότι είναι μέρος της φύσης μου. Είναι άτομο υπερβαρό και όσο την είχα σπίτι φάνηκε γιατί, καθότι έτρωγε πιο πολύ από εμένα αλλά επίσης ήπια και από το αλκοόλ μου, το οποίο το έχω κυρίως για τα πάρτυ. Επίσης ήταν συνέχεια με ατμιστή ο οποίος είχε κάνναβη. Διάφορα άτομα διαχειρίζονται το άγχος με διαφορετικό τρόπο. Το σχέδιο ήταν Τρίτη να την ανεβάσω στο βουνό, αλλά έπρεπε να πάω το αμάξι για σέρβις και έτσι συμφώνησε να ανεβούμε με το αμάξι της. Ωστόσο όπως ανακάλυψα αργότερα η πρόγνωση για τον καιρό την Τρίτη ήταν βροχή και χιόνι στα βουνά και έτσι ακύρωσα διότι δεν ανεβαίνεις με τέτοιο καιρό στα όρη. Έτσι το πρωϊ πήγα το αμάξι σε ειδικό συνεργείο με ηλεκτρολόγο στο κέντρο, όπου εν τέλει διάγνωσαν το πρόβλημά του ότι χάλασε ασφάλεια, και μετά περπάτησα στο κέντρο μόνος. Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν ότι είχα μαζί μου το περιοδικό, κάθισα σε διάφορες φάσεις σε παγκάκι να διαβάσω και με προσέγγισαν άστεγοι να μου μιλήσουν. Την ησυχία μου ήθελα ανάθεμά το. Στις δύο ώρες με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν το πρόβλημα, αλλά ήθελε καπου δύο τρεις ημέρες για τα ανταλλακτικά και τους είπα θα σας πάρω όταν είναι να παραγγείλω διότι δεν ήξερα που θα ήμουν σε 2-3 ημέρες. Γύρισα σπίτι, όπου η κοπέλα ακόμα ήταν στο κρεββάτι και μετά φάγαμε και πήγαμε για βόλτα στο Woodward Park, όσο ήταν ημέρα. Μετά γυρίσαμε σπίτι μου και κλείσαμε να πάμε οδικώς Λας Βέγκας τρεις νύχτες, από την επομένη βράδυ ως Σάββατο αποχώρηση. Το βράδυ εκείνο ετοιμάσαμε τα πράγματά μας. 

Τετάρτη πρωϊ δεν φύγαμε αμέσως διότι χρειάστηκε να την πάω φαρμακείο καθότι εμφάνισε πρόβλημα υγείας. Μετά προς τις 11 εν τέλει φορτώσαμε το αμάξι μου και μετά ξεκινήσαμε το ταξίδι αφότου έβαλα καύσιμα και αέρα στη ρόδα. Σταματήσαμε κάπου στην μία ώρα, φάγαμε τα σάντουιτς που είχαμε πάρει για τα βουνά και η κοπέλα έκανε vaping. Εν συνεχεία σταματήσαμε στο Boron, αλλά όχι rest area που είναι ακόμα κλειστή και νομίζω και κάπου αλλού ενδιάμεσα, αλλά δεν θυμάμαι. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι κάπου προς το Baker βρήκαμε κίνηση, κουβαλούσε φορτηγό ένα τεράστιο πράγμα και έκλειναν τις δύο αριστερες λωρίδες περιπολικά με αποτέλεσμα να πηγαίνουμε αργά μέχρι να το περάσουμε. Φτάσαμε στο Circus circus, το οποίο έχει καταργήσει τους ρεσεψιονίστ με αποτέλεσμα αφότου το μηχάνημα μας έβγαλε δωμάτιο να κάνουμε κύκλους μέχρι να βρούμε που αυτό βρίσκεται. Η κοπέλα είχε φάει αρκετά, έγω όμως ήθελα να φάω και έτσι πήγαμε κάτω στο ανοιχτό εστιατόρειό του όπου πήρα cheesesteak. Η κοπέλα έφυγε προσωρινά και πήγε στο διπλανό μπαρ και πήρε ποτό. Μετά περπατήσαμε λίγο και ύστερα γυρίσαμε στο δωμάτιο. Η προσπάθειά μου να συνδέσω τον υπολογιστή μου με την τηλεόραση απέτυχε, έτσι για τρεις ημέρες είδα ειδήσεις μόνο ότι έβγαζε το κινητό. Επίσης πριν παρεξηγηθούμε δεν έγινε κάτι μεταξύ μας διότι ούτε εμένα μου αρέσει ούτε εκείνης της αρέσω. 

Πέμπτη πρωϊ πήγαμε πρώτα στο Costco για καύσιμα. Πρωϊ έκανα μόνος βόλτα και αφότου σηκώθηκε πήγαμε στο κοντινότερο Costco. Κάναμε βόλτα και η κοπέλα έκανε κάποια ψώνια, τύπου νερό και protein shake. Έψαξε αλκοόλ αλλά δεν πωλούσε, της λέει ο υπάλληλος ότι από τα 5 καταστήματα του Λας Βέγκας είναι το μόνο που δεν πουλάει. Έβαλα καύσιμα και μετά η κοπέλα ήθελε καφέ, και την πήγα στο κοντινότερο Peet's διότι τον θέλει συγκεκριμένο. Εν τέλει δεν της τον έκαναν όπως της αρέσει, της λέω ότι θέλω να πάω στο μπουφέ και μου λέει ότι έχει ήδη αρχίσει και τρώει αρκετά ώστε δεν σηκώνει μπουφέ. Έτσι γυρίσαμε στο δωμάτιο, έγω πήγα απευθείας στην πισίνα ενώ η κοπέλα ξάπλωσε, μετά όταν σηκώθηκα αυτή πήγε πισίνα και μετά εγώ έφαγα, ξάπλα και μπανιέρα. Όταν γύρισε από την πισίνα μάλλον ήταν για ξεκούραση, και έτσι βγήκα βόλτα εώς το Encore /Wynn, και μετά έφαγα και γύρισα. Το βράδυ μας έβαλα στην λίστα για τον T-Pain στο Zouk. Έτσι 9.30 ήμασταν στο Resorts World και είχε ήδη ουρά. Μάλιστα καθίσαμε στην λάθος ουρά πριν πάμε στη σωστή αλλά δεν μας εμπόδισε να μπούμε κανονικά. Της έδωσαν μάλιστα και δύο κουπόνια για δωρεάν ποτό, μου έδωσε το ένα (χωρίς να της το ζητήσω) αλλά δεν το πήρε ο μπαρμαν λέγοντας είναι μόνο για κοπέλες. Της το έδωσα πίσω και πήρε εν τέλει το ποτό μου αυτή. Zouk έχω ξαναπάει, τελευταία φορά με τον Βολιώτη φίλο. Η κατάσταση ήταν διαφορετική, όπως είδα και την επομένη που ξαναπήγα όντας στην λίστα για James Hype: είχαν ανοιχτό διπλάσιο χώρο και ήταν διαφορετικός κόσμος μέσα. Η κοπέλα έκανε γύρους, καθότι όταν τεχνικός ήχουν και τραγουδίστρια, προσπάθησε να ανέβει στη σκηνή ή έστω σε κομμάτια που δεν πηγαίνει κανονικός κόσμος. Την πρώτη φορά που με άφησε με προσέγγισε μία κοπέλα ονόματι Lucy η οποία με προσκάλεσε να πάω στο στριπτιτζάδικό της. Κάτι τέτοιο δεν μου είχε ξανασυμβεί ποτέ, τόσο το να μου μιλήσει κοπέλα από δική της πρωτοβουλία, όσο και να προσκαλέσει σε στριπτιτζάδικο. Βέβαια συνήθως είμαι κάτω στην πίστα και χορεύω, αυτή την φορά ήμουν κοντά σε μπαρ. Το λέει στην συνοδό μου με μύνημα και γυρνάει πίσω να της πω λεπτομέρειες. Μετά λίγο ξαναέκανε βόλτα, και σε εκείνη την φάση με προσέγγισαν 4 κοπέλες για παρόμοιο. Μου λέει η πρώτη "what are you doing tonight" και της απαντάω "not going to a strip club" και ότι μου το είχαν προτείνει. Μου λέει αν θέλω το νούμερό της αν αλλάξω γνώμη, δεν ήθελα. Η ώρα αργούσε και ο T-Pain δεν έβγαινε, έτσι στις 1.45 αφότου απήυδησε έφυγε και μου έστειλε μύνημα. Σε εκείνη την φάση με προσέγγισε 3η κοπέλα, αυτή μαύρη, αλλά ήθελε να τσουγκρίσουμε. Της λέω ήπια ήδη το ποτό μου, ευχαριστώ. Αυτή μάλλον ήταν φυσιολογική. Στις 2 βγήκε ο T-Pain, με μία ώρα καθυστέρηση, και έβγαλα φωτογραφίες και έφυγα μετά ένα τέταρτο. Στο συγκεκριμένο μαγαζί πήγαμε διότι αυτόν ήθελε η κοπέλα, όχι εγώ. Χιπ χοπ δεν μου αρέσει.

Παρασκευή πρωϊ η κοπέλα ήταν αρκετά ενοχλημένη που δεν κάθισε άλλο ένα τέταρτο να τον δει, της είχαν πει όμως ότι θα εμφανίζονταν στις 3. Αφότου σηκωθήκαμε εν τέλει πήγαμε στο Southpoint και φάγαμε στο μπουφέ, μετά γυρίσαμε στο δωμάτιο με γεμάτο στομάχι. Την κοπέλα μάλλον την πείραξε παραπάνω διότι δεν ξανασηκώθηκε ουσιαστικά, εγώ αντίθετα πήγα βολτα Area 15, το οποίο μου άρεσε, αν και για να μπεις μέσα να δεις οτιδήποτε ήταν να πληρώσεις εισιτήριο. Επίσης έπρεπε να πληρώσεις για να παρκάρεις, αλλά είχε λίγο τζάμπα πάρκινγκ εκτός, ήμουν τυχερός. Το βράδυ ετοιμάστηκα για να βγω, αλλά η κοπέλα δεν μπορούσε, ένιωσε άρρωστη που παραέφαγε. Κανένας μας δεν είχε δειπνήσει, ακόμα ήταν το μεσημεριανό. Ανησυχούσα δεν θα με άφηναν μέσα στο Zouk καθότι την είχα δηλώσει, αλλά παρότι προσπάθησε δεν μπορούσε να σηκωθεί. Πήγα μόνος και τις 9.30 ήμουν ο μόνος, καμία σχέση με την ήδη μεγάλη ουρα για τον T-Pain. Μου μιλούσαν οι υπάλληλοι και με ηρέμησαν, και με άφησαν να μπω παρότι μόνος. Σε τελική ανάλυση όμως παρότι μισός ο χώρος, δεν γέμισε ποτέ. Εγω κανονικά στην πίστα να χορεύω, καμία κοπέλα δεν με προσέγγισε αν και τρεις Κινέζοι (ή παρόμοιοι) που δεν ήξερα με πιάσαν στην αρχή και μου λένε "let's get some bitches". Δεδομένη την όχι ιδιαίτερα ευχάριστη εμπειρία την προηγουμένη, δεν χάρηκα που μου το είπαν. Ο James Hype εμφανίστηκε στις 12.30 και έκανε ένα πολύ καλό πρόγραμμα για τις επόμενες δύο ώρες. Η κατάσταση για μένα ήταν η συνηθισμένη και ευχάριστη, δεν με προσέγγισαν επαγγελματίες του αγοραίου έρωτα. Σκέφτομουν σε όλη την φάση το πόσο διαφορετικό ένιωθε το ίδιο μαγαζί με διαφορετικό κόσμο, αλλά και η συνέντευξη αξιολόγηση με τον ψυχίατρο την Δευτέρα που ακολουθούσε. Ο βασικός λόγος που πήγα Λας Βέγκας ήταν να χαλαρώση πριν από αυτή. Αφότου κατέβηκε ο James Hype πήγα στο δωμάτιο, κοιμήθηκα και την επομένη όμως δεν είχα πολύ ύπνο, όπως με το EDC, μάλλον λόγω άγχους επιστροφής. Μαζέψαμε τα πράγματα και ξεκινήσαμε τον γυρισμό. Παραδόξως ακόμα με κρατούσε ο μπουφές, το στομάχι μου άρχισε να νιώθει άδειο μόνο μετά μία ώρα χορό, και φάγαμε Bakersfield. Η όλη κουβέντα ήταν ενδιαφέρουσα τόσο στο αλλέ όσο και στην επιστροφή: ο λόγος που δεν με προσκαλούν σε όργια είναι ότι σε αυτά ο κόσμος είναι υπό την επήρεια ναρκωτικών και εγώ δεν κάνω χρήση, ότι τα after στα οποία πηγαίνει είναι πολύ πιο άγρια από αυτά που πήγαινα με τους Άραβες όταν ήμουν φοιτητής στο Virginia Tech, ότι η χρήση ναρκωτικών έιναι πολύ συνηθισμένη μεταξύ καλλιτεχνών και ότι δουλειά της μεταξύ άλλων είναι να φροντίσει ότι δεν πεθαίνουν οι φίλοι της σε πάρτυ από αυτά. Πραγματικά ο κόσμος στον οποίο κυκλοφορεί είναι πολύ διαφορετικός από τον δικό μου, και αν δεν με είχε δει να πίνω ποτό (την Πέμπτη) και energy drink (την Παρασκευή) δεν θα με εμπιστευτόταν διότι φοβάται αυτούς που δεν παίρνουν απολύτως τίποτα. Σάββατο φτάσαμε σπίτι αργά αλλά ξαναβγήκα για ψώνια. Κυριακή δεν πήγε εκκλησία, ετοιμάζονταν για την αποχώρηση. Πήγα εγώ και μας κράτησαν παραπάνω στην χορωδία για να μας πούνε τις αλλαγές στην διαμόρφωση του χώρου. Εν τέλει το μεσημέρι έφυγε από το Φρέσνο και εγώ συνέχισα να κοιτάω ότι δεν είδα στο διαδίκτυο όσο έλειπα.

Την Δευτέρα ξύπνησα, χωρίς να κοιμηθώ καλά, για να ετοιμαστώ για την συνέντευξη/αξιολόγηση με τον ψυχίατρο. Πήγα γυμναστήριο, προσπάθησα να παραγγείλω το ανταλλακτικό για το αμάξι αλλά απέτυχα από το τηλέφωνο (εν τέλει πήγα στο συνεργείο σήμερα, μετακόμιζαν απένταντι) και μετά έκανα μπάνιο, ντύθηκα και έφαγα. Ανέβηκα στην διεύθυνση και αντί για ιατρείο βρέθηκα σε ένα αποθηκευτικό χώρο όπου νοικιάζουν γραφείο. Ο γιατρός βγήκε και με είδε στην προβλεπόμενη ώρα. Πρώτα μου έκανε το τεστ για την άνοια, αυτό που έκανε διάσημο ο πρόεδρος Τραμπ, και μετα είχε 13 ερωτήσεις που έπρεπε να απαντήσω. Τώρα το Σάββατο όσο έλειπα που ήρθε συστημένο το οποίο παρέλαβα το πρωϊ, είχε λίγο παραπάνω λεπτομέρειες από το email που μου έστειλαν. Απάντησα στις 13 ερωτήσεις αλλά και του εξήγησα και διάφορα άλλα όπως αυτά που μου είπε ο πατέρας. πχ ότι με έχει πειράξει ότι οι γονείς μου έφυγαν Ελλάδα και δεν έχω πλέον οικογένοια εδώ κοντά. Μου λέει ο ψυχίατρος ότι με βρήκε ικανό να γυρίσω στην δουλειά, πότε όμως θα γίνει εξαρτάται από τον δήμο. Σήμερα ή αύριο η αναφορά του εστάλει στον δήμο, μετά βλέπουμε. Αυτά έχω να πω, ξαναγυρισα στο να περιμένω να έρθει η σειρά μου να ασχοληθεί ο δήμος, αλλά στο πιο αισιόδοξα.