Ουρά τέλος

 Όταν ξεκίνησε η διοικητική άδεια είχα πάρα πολλά να διαβάσω μέχρις ότου φτάσω στο σημείο που ήμουν στην καθημερινότητά μου εώς τον Νοέμβριο πέρυσι. Μετά από 4 μήνες στο σπίτι, έστω και με τις διακοπές που πήγα, πλέον μπορώ να δηλώσω ότι έχω φτάσει στο σημείο της κανονικότητας. Ναι, δεν έχω διαβάσει κάποια ιστολόγια που διάβαζα πριν, πρέπει να δω και ένα bulletin board για το διάστημα που έχω επίσης να δω καιρό, αλλά είμαι στο σημείο της παλαιάς καθημερινότητας. Μάλιστα σε αυτή την φάση βλέπω και σειρά στο Amazon καθότι έχω χρόνο. Είμαι πολύ ικανοποιημένος που τα κατάφερα, ιδίως καθότι συγχρονίζεται με την αξιολόγησή μου. Αν καθυστερούσε κανένα μήνα ακόμα πάλι θα είχα να κάνω διάφορα στο ίντερνετ, καθότι έχω περάσει πολύ μεγάλο διάστημα άνεργος στο παρελθόν, αλλά χαίρομαι που είμαι εκεί που είμαι.

Πέραν τούτων προχτές πάλι ανέβηκα στο Yosemite και σκαρφάλωσα το 4 mile trail ως το Union Point. Το 4 mile trail είναι ένα πολύ κάθετο μονοπάτι στο οποίο κάνεις συνέχεια στροφές, όπως οι στροφές του Αχλαδόκαμπου, αλλά με τα πόδια. Από το ταξίδι αυτό κατάλαβα γιατί είχε τρελαθεί με το πάρκο ο πάλαι ποτέ συνάδελφος αλλά και το γιατί προτιμώ να πηγαίνω Λας Βέγκας παρά στο Yosemite. Σταμάτησα δύο φορές λόγω ζαλάδας στον δρόμο και ήμουν ο οδηγός. Είναι ένα από τα πολλά μονοπάτια που έχει η κοιλάδα Yosemite, μπαίνοντας στο πάρκο από τον CA-41 που είναι ο τρόπος που μπαίνεις από το Φρέσνο υπάρχει πχ το Mariposa Grove που δεν έχω πάει ποτέ. Στην κοιλάδα μέσα υπάρχουν πχ στην άλλη πλευρά δύο μονοπάτια για τους καταρράκτες Yosemite Falls, ενώ μπορώ να φτάσω στο Glacier Point από την πίσω πλευρά, μάλιστα το καλοκαίρι υπάρχει λεωφορειάκι για να γυρνάς με αυτό στην αρχή του 4 mile trail αντί να κατεβαίνεις την κατηφόρα όπως έκανα εγώ. Από την άλλη όταν κουραστείς στο Λας Βέγκας, απλά κάθεσε σε καμία καρέκλα, μπορείς να φας σε κανένα εστιατόρειο ή μπορείς να γυρίσεις στο δωμάτιο να ξαπλώσω. Όταν κουράστηκα να ανεβαίνω απλά συνέχισα καθότι δεν ήξερα πόσο είχα να πάω, το Union Point στα 3 μίλια μετά από 2 1/2 σκαρφάλωμα ήταν μία πολύ καλή λύση για να αρχίσω την αναστροφή, διότι δεν ήθελα να με βρει το σκοτάδι στο μονοπάτι. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ξαναπάω στο εθνικό πάρκο, αλλά ακριβώς ότι πήγα πάλι μου έδειξε γιατι δεν ενθουσιάστηκα τόσα χρόνια να ανεβαίνω σε τακτική βάση: είναι πολύς κόπος και δεν επιλέγεις πόσο θα κουραστείς. Χώρια που κυκλοφορούνε αρκούδες, άσχετα αν δεν έχω δει ποτέ μου με τα μάτια μου. Στο Λας Βέγκας, αλλιώς πάει.

Επιτέλους νέα

 Χτες λίγο μετά το μεσημέρι, μου έρχεται email. Το κοιτάω, είναι από άγνωστό μου παραλήπτη αλλά λέει ότι είναι για την υπόθεσή μου. Το ανοίγω και είναι από ιδιώτη παροχέα ψυχολογικών (ή ίσως ψυχιατρικών) υπηρεσιών και μου δίνει ραντεβού για αξιολόγηση για ικανότητά μου να κάνω την εργασία μου στις 10 Νοεμβρίου, με έναν δόκτωρα (κατά πόσον είναι ψυχολόγος ή ψυχίατρος δεν γνωρίζω) στο Clovis. Επιτέλους είχα νεώτερα για την περιπτωσή μου και το τωρινό μαρτύριο της αδράνειας τελειώνει. Γιατί έπρεπε να περιμένω 4+ μήνες για να αξιολογηθώ, δεν έχω ιδέα. Πιστεύω ότι ο φίλος εκτιμητής είναι υπεύθυνος, καθότι είμαστε στην φάση που είχε πιάσει τους δημοτικούς συμβούλους και εν τέλει την μάνατζερ της πόλης για την υπόθεσή μου. Έπρεπε να απαντήσω σε email ότι δέχομαι και μετά να συμπληρώσω και ένα ολόκληρο ερωτηματολόγιο, μέχρι και ολόκληρη την σεξουαλική μου ιστορία. Τέλος πάντων, πέρασα το ερωτηματολόγιο και μου έδωσε επιβεβαιωμένο ραντεβού, εκείνο το απόγευμα. Η ιστορία αυτή πιθανότατα τελειώνει, δεν ξέρω πότε επακριβώς αλλά κατά τα φαινόμενα θα είμαι στο γραφείο εκεί που αρχίζει η νηστεία των Χριστουγέννων. Μου αρέσει που πίστευα ότι θα ήμουν πίσω κατά τη νηστεία των Αποστόλων. 

Πέραν τούτων την Παρασκευή έχουμε το Pasta Bingo της ΑΧΕΠΑ, Σάββατο με έπεισε η φίλη συνάδελφος και θα είμαι δικαστής σε mock trial στο Fresno State και ύστερα μπαίνουμε στον κύκλο του Χαλοουήν. Γλυκά έχω πάρει και μετά αργά θα πάω να χορέψω. Ίσως ανέβω Δευτέρα στα βουνά. Μέχρι να γυρίσω στο γραφείο θέλω να τελειώσω την ιστοσελίδα που τώρα διαβάζω, έχω 16 σελίδες άρθρα να διαβάσω, έστω πολύ πιο ενδιαφέροντα από το περιοδικό Politico. Προλαβαίνω, χρόνος μάλλον υπάρχει, το ζήτημα είναι να προσαρμοστώ στο να ξαναδουλεύω στο γραφείο μετά από 4+ μήνες να κάθομαι στο σπίτι χωρίς να κάνω τίποτα. Θέλει δουλειά ο κήπος, δεν έχουν πέσει τα φύλλα αλλά κλάδεμα χρειάζεται. Αυτά όμως ουδέποτε ήταν αρκετά για να με διατηρήσουν απασχολημένο. 

Γενέθλια, πάρτυ και επίσκεψη στο Yosemite

 Βλέπω κατά καιρούς τη λίστα των αναρτήσεων και βλέπω ότι δύσκολα βάζω πάνω από 4 τον μήνα πλέον. Δεδομένουν ότι τις δύο τελευταίες εβδομάδες έκανα αρκετά και πάλι μόλις τώρα κατάφερα να βρω χρόνο για ανάρτηση, δεν θα έπρεπε να μου προκαλέσει έκπληξη. Νεώτερα από το μέτωπο της εργασίας δεν έχω. Ο εκτιμητής του νομού ρώτησε τον φίλο του δημοτικό σύμβουλο που ρώτησε τον διευθυντή προσωπικού ο οποίος δεν ήξερε τίποτα. Θα ρωτήσει αλλιώς πλέον. 

Η ιστορία μας ξεκινά πριν από περίπου 10 μέρες με την προετοιμασία για το πάρτυ, η οποία ήταν πολύ αγχωτική. Ξαναέκανα το πάτωμα με την ειδική σκούπα και έκανα και σφουγγάρισμα στα μπάνια αλλά και στο δωμάτιο που βρίσκομαι τώρα. Έπιασα υγρά πανάκια και άρχισα να ξεσκονίζω. Μάλιστα σήμερα τελείωσα και το τελευταίο πανάκι, που είναι κατόρθωμα δεδομένου ότι η αδερφή μου είχε αγοράσει πολλά όταν είχε έρθει συν ότι είχα αυτά που είχα από τους γονείς μου. Επίσης έφτιαξα τη τελευταία μεγάλη σακούλα τραχανά πριν το πάρτυ, ενώ σήμερα τελείωσα και το τελευταίο μικρό σακουλάκι. Πέραν τούτων μετά το πάρτυ έπιασα να φτιάξω σούπα, με αποτέλεσμα να πετάξω αρκετούς φακέλους που είχαν χαλάσει. Έχω φτάσει στο σημείο, που είχα να δω από το καλοκαίρι του 2017, που δεν έχω σοβαρό φαϊ από τους γονείς μου πλέον. Αυτή την στιγμή έχω δύο φακελάκια σούπες, μερικά κουτιά σκόνη pancakes που δεν ξέρω πως να φτιάξω και κυρίως μπαχαρικά. Για να γιορτάσω μάλιστα αγόρασα χοιρινό που θα μαγειρέψω αύριο στο slow cooker. Για να ξαναγυρίσω στην ημέρα πίσω άρχισα να φτιάχνω και τα μπάνια αλλά κάποια πράγματα απλά ήταν αδύνατον να καθαρίσω παρά την φοβερή προσπάθειά μου. Το προηγούμενη βράδυ ήταν εδώ ο Galantis. Δεδομένου ότι εκείνη την Παρασκευή είχα φάει σούπα και ένιωθα και έβλεπα τον εαυτό μου στο ελαφρύ, λέω μετά από 4 ώρες χορό θα είμαι πιο λεπτός απ'ότι ήμουν στο τέλος της προηγούμενης νηστείας. Σκέφτηκα μάλιστα μην χάνω βάρος, ζυγίστικα στο γυμναστήριο και με βλέπω 230 λίβρες. Λίπος χάνω, βάρος δεν χάνω κατά τα φαινόμενα. Πάω λοιπόν Rainbow Ballroom, οι τρεις πριν από αυτόν δεν μου άρεσαν αλλά ο ίδιος είχε εξαιρετικό πρόγραμμα και χάρηκα πολύ. Γυρνάω σπίτι, ξυπνάω και εν τέλει μάλλον είδα τον εαυτό μου όπως ήμουν στο τέλος της νηστείας, όχι να έχω προωθήσει. Αν μη τι άλλο, μερικά χρόνια πλέον επιβεβαίωσα αυτό που έχω βγάλει συμπέρασμα για την νηστεία: τις 2 πρώτες εβδομάδες χάνω ότι βάρος πήρα ενδιάμεσα, μετά άλλες 2 χάνω όντως ότι πήρα και μόνο τις τελευταίες δύο προχωράω σε πραγματική απώλεια βάρους πέραν από την προηγούμενη. Σάββατο πρωϊ ήμουν στο αντίστοιχο 4ης εβδομάδας. Ξυπνάω χωρίς να έχω κοιμηθεί καλά από το άγχος, τελειώνω την καθαριότητα και πάω στο γυμναστήριο και μετά τα τελευταία ψώνια. Εν συνεχεία βάζω φαϊ στον φούρνο, κοιμάμαι λίγο και περιμένω να έρθει η ώρα με τους προσκεκλημμένους. Προς μεγάλη έκπληξη δύο ώρες νωρίτερα ήρθε μία προϊσταμένη, όχι απευθείας, για να ευχηθεί. Ξέρει καλά ότι στην περίπτωσή μου δεν επιτρέπετε να δω συναδέλφους, αλλά ήθελε να μου ευχηθεί και έφερε δώρο παγωτό. Πρώτος έρχεται ο DJ και εκεί συνειδητοποιώ ότι δεν έχω κουταλάκια για την τούρτα. Έτσι με τον DJ μέσα τρέχω και αγοράζω. Γυρνάω πριν τους πρώτους επισκέπτες. Πρώτη ήρθε η συνάδελφος με τον σύζυγό της η οποία κάθισε κάπου μία ώρα. Εν συνεχεία ήρθαν και άλλοι δύο από την δουλειά και κυρίως οι Υιοί του Περικλέους. Δίχως του Υιούς εν τέλει το πάρτυ μου είναι μούφα. Έβγαλα την τούρτα στην μία ώρα όταν έφευγε η πρώτη και μετά διασκεδάσαμε ως τις 10.20 περίπου. Εν συνεχεία πήγαμε στο Tower District και με αυτά και με τα άλλα καταλήξαμε στο Howling Wolf, στο οποίο δεν είχα πάει. Μετά εγώ γύρισα σπίτι, αλλά πήγαν οι υπόλοιποι Υιοί στο Vyxn ή το διπλανό του. Δεύτερη συνεχόμενη ημέρα και με δεδομένο ότι είχα κάνει κεφάλι μετά από σφηνάκι, δεν μπορούσα. Κατά τα φαινόμενα ήρθαν δύο στο σπίτι ενώ έλειπα, αλλά το έμαθα αργότερα. 

Κυριακή πρωϊ ξυπνάω για εκκλησία και μετά ξεκινά η διαδικασία για να ξαναφέρω το σπίτι πάλι σε τάξη. Ηθελα να βάλω πλυντήριο αλλά εν τέλει έγινε Τετάρτη διότι μόνο έπαψε να βρέχει. Έχυσαν μπύρες στο πάτωμα του σαλωνιού, αλλά δεν το έχω σφουγγαρίσει με απορρυπαντικό ακόμα. Μάζεψα όμως τα διάφορα φαγητά και σκουπίδια και άρχισα να πετάω. Το πιο ενδιαφέρον ήταν η ανακύκλωση, διότι με 40 εν τέλει συσκευασίες είπα να τα γυρίσω. Έκανα βόλτα στα σούπερ μάρκετ της Shaw μέχρι να βρω πιο τα παίρνει. Περνούσαν σταδιακά οι μέρες συγυρίζοντας, έβαλα πλυντήριο το οποίο λόγω κρύου πήρε μέρες να μαζέψω και έρχεται εν τέλει η κανονική ημέρα των γενεθλίων μου, η Πέμπτη. Μία συνάδελφος είπε ότι δεν θα μπορέσει να έρθει διότι είχε να ανέβει για κάμπινγκ στο Yosemite το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Λέω καθότι τα πάρκα είναι τζάμπα λόγω του ότι είναι κλειστή η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και καθότι έχω να ανέβω 4 χρόνια, ας πάω για βόλτα. Είχα ακόμη ένα ανοιγμένο δίλιτρο Pepsi, αγόρασα και ένα μεγάλο σάντουιτς και ανέβηκα προς το πάρκο. Φτάνω πρώτα έξω από το καζίνο και βλέπω να λέει $8.88 το γαλόνι βενζίνη. Με παραξένευσε αλλά εν τέλει έμαθα τον λόγο όταν σταμάτησα στην επιστροφή: οι μπρος ανλίες του βενζινάδικου είναι υπό ανακαίνιση και πουλάει μόνο ντήζελ. Φτάνω στα 45 λεπτά συνολικά στην είσοδο του πάρκου και εν αντιθέσει με όταν είχα πάει με την αδερφή μου δεν είχε φύλακα στο είσοδο, απλά έμπαινες. Μετά κάπου μισή ακόμα ώρα οδήγηση στον δρόμο με τις πολλές στροφές, με είχε πιάσει ναυτία αλλά έλεγα ας φτάσω στο τούνελ, φτάνω στο τούνελ και σταματάω. Βλέπω εκεί που να έχω παρκάρει να λέει Inspiration Point 1,3 μίλια και λέω ας το κάνω. Έλα που ήταν πολύ κάθετο μονοπάτι. Είμαι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση, αλλά η ανηφόρα ήταν πολύ δύσκολη. Εν τέλει μετά από πολλές στάσεις ανέβηκα στο ξέφωτο και το θαύμασα. Σκέτηκα οτι πολύ πιθανόν να μην το ξανακάνω ποτέ άλλοτε στη ζωή μου, καθότι κανένα μέλος της οικογενίας μου δεν έχει την φυσική μου κατάσταση συν έχει πολλά άλλα μονοπάτια που δεν έχω πάει. Μετά κατέβηκα στο πάρκινγκ του τούνελ και μπήκε στην κυρίως κοιλάδα του Yosemite. Πρώτη στάση το Bridalveil Fall, ένα πολύ άνετο επίπεδο μονοπάτι όπου είδα ηλίθιους τουρίστες να έχουν βγει από τα κιγκλιδώματα και να έχουν σκαρφαλώσει τους βράχους για να βγάλουν καλό selfie. Εν συνεχεία σταματούσα σε όλα τα πάρκινγκ και περπατούσα. Όσο περνούσε η ώρα φαίνονταν ότι δεν θα έκανα όλη την περίμετρο της κοιλάδας με όλες τις στάσεις, τουλάχιστον πριν δύσει ο ήλιος, και έτσι είπα να αποφύγω τις λίμνες στο βόρειο άκρο της κοιλάδα και αντ'αυτού να σταματήσω μεν στο Yosemite Falls, αλλά μετά να γυρίσω προς το σπίτι. Βγήκε από την κοιλάδα στις 5 και προς μεγάλη μου ικανοποίηση δεν μου τηλεφώνησαν όλη μέρα από το γραφείο, η κοπάνα μου βγήκε. Στην επιστροφή σταμάτησα στο καζίνο και έφαγα επιτέλους στο κινέζικο, στο οποίο ήθελα να φάω χρόνια και πάντα τις προηγούμενες φορές ήταν γεμάτο. Πέραν από Chow Mein έφαγα και cheescake λόγω των γενεθλίων μου. Μετά από αρκετό φαϊ και την Pepsi δεν είχα καθόλου ιδέα αν καν έχασα βάρος, το είδα όμως χτες και σήμερα όταν είδα να μαζεύομαι, φυσικά όχι στο στομάχι ... Έβαλα και φωτογραφία του φαγητού, και άρχισαν να μου έυχονται χρόνια πολλά.

Την Παρασκευή την πέρασα περισσότερο ξάπλα. Είχε όμως το απόγευμα ένα συνέδριο το τμήμα Αρμένικων σπουδών του Fresno State και πήγα με τον εκτιμητή. Το συνέδριο ήταν τζάμπα, ανοιχτό σε όλους, με καλό φαϊ, με εξαιρετικούς εισηγητές αλλά ελάχιστους να το παρακολουθούν. Γιατί άραγε δεν είχε κανένα φοιτητή; Πήγα και το πρωϊ του Σαββάτου, αλλά δεν είδα την τελευταία ομιλία διότι πήγα στο baby shower της συναδέλφου. Βράδυ πήγα με τον εκτιμητή σε γεύμα στο Fresno Pacific University, όλη την ημέρα ψόφισα παρότι δεν έκανα τίποτα το σωματικά κουραστικό. Κυριακή μετά την εκκλησία πήγα μεν γυμναστήριο, αλλά κυρίως την πέρασα την ημέρα ξάπλα. Έφαγα τραχανά για βράδυ, τόσο πολύ. Σήμερα πέραν του γυμναστηρίου έφτιαξα την αυλή και γύρισα 3 δίλιτρες συσκευασίες από το πάρτυ για ανακύκλωση. Ο κύκλος του πάρτυ θα κλείσει όταν βγάλω αυτή την εβδομάδα την ανακύκλωση την Πέμπτη βράδυ. Γενικά είχα μία γεμάτη εβδομάδα, πέρασα καλα και είναι πιθανόν να ξανανεύω στο πάρκο. Ο εκτιμητής θέλει να ανεβει και αυτός, είχε σήμερα όμως εγχείρηση,  θα δω πως πήγε και βλέπουμε.

Με τους υιούς στο Σαν Φρανσίσκο

Έχουν περάσει πλέον πάνω από τρεις μήνες που είμαι στο σπίτι. Αυτός δεν είναι λόγος να μην συνεχίσω το μακροπρόθεσμο πρόγραμμά μου, όπως το να πάω στο Sphere, να πάω με τους Υιούς του Περικλή στο South San Francisco (το οποίο είναι διαφορετικός δήμος από το Σαν Φρανσίσκο, λίγα μίλια νοτιότερα) όπως και το να κάνω το πάρτυ γενεθλίων μου αυτό το Σάββατο. Εκ των υστέρων προκύπτουν πρακτικά προβλήματα, τύπου ότι από την στιγμή που μου έχει απαγορευτεί γενικώς η επαφή με τους συναδέλφους μου, δεν επέτρεψαν στην φίλη συνάδελφο να κάνει ηλεκτρονική πρόσκληση μέσω του συστήματος του Δήμου. Μου λέει ότι θα μιλήσει απευθείας με τους συναδέλφους των οποίων έχει τα στοιχεία ώστε να προσκληθούν ο ένας με τον άλλον όσο γίνεται. Βλέπουμε. Πάντως εγώ την προετοιμασία του σπιτιού την κάνω. Μόλις άλλαξα το τραπεζομάντηλο του μεγάλου τραπεζιού, ενώ νωρίτερα είχα καθαρίσει πάλι τα πατώματα και ένα από τα τραπεζάκια. Το σπίτι δεν είναι έτοιμα ακόμα, αλλά δεν θα αργίσει. Επίσης την προηγούμενη εβδομάδα μαγείρεψα και την τελευταία σακούλα τραχανά, μου έμεινε μία μερίδα για να φύγει. Πάντως δεν θα μείνω εντελώς από φαϊ σπίτι, απλά έχω μπροστά μου και ακόμη λιγότερο επιθυμητά.

 Από το συνέδριο του Στόκτον είχε ανακοινωθεί ότι θα γίνει συνάντηση των παλαιών Υιών το Σάββατο που μας πέρασε στο South San Francisco. Το μετέφερα στον πρόεδρο των υιών ο οποίος με την προοπτική του ταξιδιού αυτού όπως και στη Νέα Υόρκη, κατάφερε να τους ενεργοποιήσει. Τα δωμάτια τα κλείσαμε ξεχωριστά αλλά στο ίδιο ξενοδοχείο και το μόνο που έμεινε ήταν να έρθει η ημέρα. Οι υιού έφυγαν μόνοι τους, κυρίως το πρωϊ. Εγώ περίμενα ως τις 4.15 μην μπλέξω με την δουλειά. Τρεις μήνες δεν με έχουν πάρει τηλέφωνο από τον δήμο, εκτός αν εγώ τους πήρα, και η μόνη φορά που ήλεγξαν που είμαι είναι όταν έκανε η αστυνομία safety check τον Μάιο και με βρήκαν στο γυμναστήριο. Ωστόσο προσπαθώ να τηρήσω τι μου έχουν πει και δεν την έχω κοπανήσει γενικώς ταξίδια. Ξεκινάω για το San Mateo που είναι το ξενοδοχείο και φτάνω σε φάση που την είχαν κοπανήσει για βόλτα στην πόλη. Όταν ρώτησα που είναι μάλιστα μου είπαν σε στριπτιτζάδικο. Προτίμησα να μείνω στο σπίτι και πήγα στο κοντινό Safeway, όπου η ειδική προσφορά απεδείχθει πάλι ότι ήθελε κουπόνι online. Στην επιστροφή στο ξενοδοχείο μάλιστα χάθηκα και έκανα γύρους παρότι κοντά, διότι είναι λίγο λαβυρινθώδες δίπλα από το αεροδρόμιο. Είχα πάλι πρόβλημα με το να πέσω να κοιμηθώ, αλλά τα κατάφερα εν τέλει. Στις 3 με σηκώσανε όταν ήρθε ο συγκάτοικος από την πόλη. Το πιο σημαντικό που έκανα εκείνη την ημέρα έμελε να είναι ότι νίκησα την τελευταία πίστα χωρίς απώλειες στο βιντεοπαιχνίδι. Ξυπνάω το Σάββατο μετά από μάλλον καλό ύπνο και εν τέλει συναντιώμαστε στο λόμπυ μεσημέρι. Μετά από πρότασή μου πήγαμε μεν στο Stanford αλλά στο εμπορικό κέντρο, όπου έκαναν κάτι ψώνια αλλά και φάγαμε μεσημεριανό. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, αλλάξαμε, μάλιστα έπαιξα και λίγο, και ύστερα πήγαμε στο Βασκικό Πολιτιστικό Κέντρο όπου ήταν η δεξίωση. Οι υιοί είχαν τραπέζι εκτός και μάζεψαν μάλιστα αρκετό χρήμα για τις ανάγκες τους, απλά όχι αρκετό για καλύψει όλο το ταξίδι για Νέα Υόρκη. Μετά από την όλη εκδήλωση γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, πάλι αλλάξαμε και πήγαμε στην πόλη. Αυτή την φορά τους ακολούθησα. Πήγαμε και ήρθαμε με Uber και συγκριμένα βγήκαμε στο Marina District. 

Το πρώτο μέρος που πήγαμε ήταν το Westwood. Πλήρωσα μάλιστα και την είσοδο στους 3 διότι δεν είχαν μετρητά (δεν πλήρωσα όμως το Uber). Το μαγαζί έχει δύο πίστες, την πάνω και την κάτω. 10 άτομα ήμασταν οπότε πήγαμε και στις δύο πίστες σε διαφορετικές φάσεις. Ήπια ποτό και όταν έπαιξε μουσική που μου άρεσε ήμουν στην πίστα και χόρευε. Ήρθε μία κοπέλα με την φίλη της και άρχισε να χορεύει μαζί μου. Απεδείχθει ότι καθότι αυτό συμβαίνει σπάνια, δεν ήξερα τι να κάνω. Ένας από τους νεαρούς της παρέας μας εν τέλει πήγε δίπλα της, άρχισε να της μιλάει, την φίλησε και σε εκείνη την φάση η κολλητή της την τράβηξε και την απομάκρυνε από την παρέα μας. Όταν πήγε να μας ξαναπροσεγγίσει, πάλι η φίλη της δεν την άφησε. Σε επόμενη φάση άλλη κοπέλα από άλλη παρέα πήγε και άρχισε να χορεύει μαζί μας, και πάλι φίλη της την τράβηξε από την παρέα μας. Αυτό το φαινόμενα δεν το έχω ξαναδεί. Οι υιοί όμως φαίνεται ότι έχουν εμπειρία διότι την κολλητή που τραβούσε την κοπέλα την είπαν "the refrigerator", δηλαδή το ψυγείο, υπό την έννοια δεν αφήνει κάτι το θερμό να γίνει. Φρέσνο, Λας Βέγκας, Ράλεϋ, ακόμα και Blacksburg ή Roanoke δεν έχω δει να συμβαίνει κάτι τέτοιο, μία κοπέλα να εμποδίζει την φίλη της. Επίσης εκείνη την ημέρα εκτίμησα πολύ τον Βολιώτη φίλο, τον Κύπριο φίλο, τον Τεξανό φίλο, τον πάλαι ποτέ ευεργέτη, ή ακόμα και την πάλαι ποτέ γειτόνισσα και τους συμφοιτητές μου από το ΓΠΑ: Στην εξαιρετικά απίθανη περίπτωση που κάποια κοπέλα ποτέ επεδείκνυε ενδιαφέρον για εμένα σε παρόμοιο μέρος, δεν υπήρχε ποτέ κανένα ενδεχόμενο να προσπαθήσουν ποτέ να την πάρουν αυτοί. Απεναντίας, θα της μιλούσαν και θα με βοηθούσαν διότι ακριβώς ξέρουν ότι οι κοινωνικές ικανότητές μου είναι περιορισμένες. Πραγματικά τέτοιοι φίλοι μου λείπουν εδώ που βρίσκομαι. Εν συνεχεία, όταν είχε φτάσει σχεδόν 1, πήγαμε στο White Rabbit το οποίο έπαιζε ωραία ηλεκτρονική μουσική αλλά ήταν τόσο γεμάτο που με δυσκολία αναπνέαμε. Μετά βγήκαμε για τρίτο μέρος και εν τέλει καταλήξαμε σε ένα απλό μπαρ. Στις 2 ολά τελειώσανε και βγήκαμε και περιμέναμε να πέσουν οι τιμές στο Uber, και εν τέλει μιλούσαν με τρεις κοπέλες που ήταν απέξω και επίσης περίμεναν μεταφορά. Γυρίσαμε μετά τις 3 ξενοδοχείο και για τελευταία εν τέλει φορά έπαιξα με το βιντοπαιχνίδι. 

Κυριακή πήγα στην εκκλησία των γονιών μου διότι σε τελική ανάλυση δεν ξέρω κανένα στο Belmont το οποίο είναι η κοντινότερη εκκλησία στο ξενοδοχείο. Χάρηκα που είδα τους φίλους των γονιών μου και ας έφτασα μάλλον αργά διότι πήρε ένα φεγγάρι να μαζέψω και να οδηγήσω ως εκεί. Μετά γύρισα σπίτι και ένα ευχάριστο συνέβει. Είχα πρόβλημα με το λαμπάκι του αέρα των ελαστικών στο αμάξι μου. Παρότι την Πέμπτη έβαλα αέρα, δεν έσβησε. Μάλιστα όταν έβαλα καύσιμα Madera απλά ξανάναψε με τρόπο που σημαίνει ηλεκτρολογικό πρόβλημα. Εν τέλει προς το Patterson έσβησε οριστικά, που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να δω ηλεκτρολόγο. Γύρισα σπίτι κουρασμένος και αποφάσισα να μην ξαναπαίξω το βιντεοπαιχνίδι. Το guild μου διαλύθηκε και δεν υπάρχει τίποτ'άλλο να κερδίσω, πέραν από τα εποχιακά. Τώρα έχω παραπάνω χρόνο να κάνω ότι θέλω σπίτι, που σε αυτή την φάση δεν είναι κατ'ανάγκη θετικό, αλλά θα περάσει αυτή η φάση.