Στο Λος Άντζελες για τους Synthony

 Με το που γύρισα από το Λας Βέγκας με έβαλαν σε αναστολή στην δουλειά. Δεν έχω βάλει ανάρτηση εδώ και καιρό διότι δεν θέλω να το κουβεντιάσω. Είχα κλείσει όμως ενδιάμεσα να πάω να δω τους Synthony στο Λος Άντζελες. Η Synthony είναι μία συμφωνική ορχήστρα από τη Νέα Ζηλανδία η οποία πάιζει ηλεκτρονική μουσική. Όταν λέμε παίζει δεν έννοούμαι ότι είναι ένας dj, αλλά έχει κανονικά μουσικά όργανα και οργανοπαίχτες να παίζει, αν και προσθέτουν τους ηλεκτρονικούς ήχους. Επίσης είχε και 5 τραγουδιστές να λένε τα φωνητικά. Είναι μία ορχήστρα που έμαθα επειδή το YouTube μου την έβγαζε σε προτάσεις και είπα να πάω να την δω. Εκ των υστέρων δεν είχα ιδέα ότι θα ήταν την ίδια ημέρα με τον αγώνα ΗΠΑ-Παραγουάη στο Λος Άντζελες και ότι θα έπεφτα στην σχετική κίνηση πηγαίνοντας. Επιβεβαίωσα από την όλη εμπειρία ότι ανάμεσα Λος Άντζελες και Λας Βέγκας προτιμώ να δω κάτι στο Λας Βέγκας, αλλά δυστυχώς αυτοί μόνο πήγαν Λος Άντζελες και Νέα Υόρκη. Παρασκευή πρωϊ ξυπνάω, φορτώνω τα πράγματά μου, πάω πρώτα να φτιάξω την μπαταρία του κλειδιού διότι έβγαζε μύνημα χαμηλής μπαταρία και στις 11.30 έφυγα από το σπίτι. Πήγα από τον 41 διότι ήθελα να βάλω καύσιμα στο καζίνο. Σταματάω εκεί, φουλάρω ότι είχα κάψει, τρώω το σχετικά νηστίσιμο και ξεκινάω μετά για τον Ι-5. Θυμάμαι ότι έπιασα κόκκινα σχεδόν όλα τα φανάρια. Ο 5 ήταν γεμάτος αλλά όχι κολλημένος, αλλά δεν μπορούσα να τρέξω. Φτάνω στο Grapevine και με βγάζει μετά από παρακαμπτήριο. Στην κεντρική πεδιάδα είχε πάνω από 100 Φαρενάιτ, ανεβαίνοντας Grapevine έπεσε αλλά ήπια το νερό στα πόδια του συνοδηγού. Ξαναμπήκα στον αυτοκινητόδρομο, βγαίνω στο US-170 και το κινητό πεθαίνει από υπερθέρμανση. Το έψυξα λίγο όσο μπορούσα με το σώμα μου ενώ οδηγούσα, έκανα επανεκκίνηση και κατάφερα να το επαναφέρω λίγο πριν την έξοδό μου. Βγαίνω στην Koreatown, ακολουθώ τις οδηγίες και φτάνω στο ξενοδοχείο. Έπεσα για ξάπλα λόγω ζέστης στον δρόμο και έντασης. Σηκώθηκα, βγήκα και βρήκα δίπλα ένα Κινέζικο και έφαγα σούπα, και είδα το δεύτερο γκολ των ΗΠΑ. Μετά γύρισα στο δωμάτιο, καλωπίστηκα και ξεκίνησα για το The Novo, αλλά για 15 λεπτά πήγα ανάποδα στην Olympic! Κατάλαβα το λάθος μου και έφτασα στο κλαμπ. Το κομμάτι της Koreatown που πέρασα ήταν τίγκα στους αστέγους, δεν μου άρεσε καθόλου. 

Φτάνω στον χώρο ο οποίος αποδεικνύεται ότι είναι στο συγκρότημα που είναι το Crypto.com arena, εκεί που παίζουν οι Lakers συν το συνεδριακό κέντρο του ΛΑ. Περιμένω στην ουρά, μπαίνω, και με τα πολλά βρίσκω το που είναι το εισιτήριό μου. Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που είδα συμφωνική ορχήστρα ζωντανά, και όχι στην τηλεόραση. Ο χόρος παραδόξως ήταν μικρός, το Silo στον Πειραιά ήταν πολύ μεγαλύτερο, όπως και το Rainbow Ballroom στο Φρέσνο. Η μουσική τους ήταν εξαιρετική, δεν είχα νιώσω τέτοια ευχαρίστηση από το πρώτα EDC που είχα πάει. Το κακό ήταν ότι ήταν μόνο 1 1/2 ώρα πρόγραμμα, λογικά για ορχήστρα αλλά όχι για κλαμπ. Δεν είχε κάτι μετά, έτσι γύρισα στο δωμάτιο μου περνόντας από αρκετούς αστέγους. 

Σάββατο είχα κλείσει για τη βίλλα Getty. Είχα πάρει μαζί μου τον υπολογιστή, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τον κάνω να λειτουργήσει όσο ήταν LA, έβγαζε λάθη και αρνούνταν αν ανοίξει. Τελική προσπάθεια ήταν το πρωϊ Σαββάτου, όταν απέτυχε πήρα το αμάξι και ξεκίνησα. Φτάνω στο Malibu μετά από σχετική κίνηση στην πορεία, ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος και είχε ομίχλη, η περίφημη June Gloom. Φτάνω 45 λεπτά πριν το ραντεβού μου, με αφήνουν όμως και βλέπω καλά το πάρκινγκ και τον εκτός κυρίου συγκροτήματος χώρο. Καθότι είχε στος 11.15 δωρεάν ξενάγηση στους κήπους, την ακολούθησα. Το μέρος είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον και σε κάνει να σκέφτεσαι πόσα λεφτά είχε ο Getty. Το έχτισε διότι του άρεσε ως ιδέα, το γέμισε με τμήμα της συλλογής του αλλά δεν το επισκεύθηκε ποτέ ολοκληρωμένο. Πέθανε δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του και προτίμησε να τα περάσει στα σπίτια του στην Ιταλία παρά να γυρίσει να δει την καινούργια του βίλλα. αντίγραφο του τετάρτου ορόφου της βίλας των παπύρων. Μέσα τα εκθέματα ήταν εξαιρετικά, σαν να ήμουν σε αρχαιολογικό μουσείο στην Ελλάδα. Ο Γκέττυ άρχισε να αγοράζει ιδιωτικές συλλογές αρχαιοτήτων την δεκαετία του 1940 και τις μετέφερε στην Καλιφόρνια. Την ίδια εποχή αγόρασε το ράντσο για $250,000 46 ακρ. Η σημερινή αξία της γης μόνο είναι δισεκατομμύρια, και με εξαίρεση τον χώρο της βίλλας, το υπόλοιπο πρέπει να το έχει όλο πουλήσει. Φυσικά αν αγοράσεις από το εμπόριο τέχνης αρχαιότητες, πέφτει σε ζητήματα αρχαιοκαπηλείας, τα οποία αναφέρονται έστω και συνοπτικώς. Γενικά στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους και άλλα παρόμοια βλέπεις να έχει φωτογραφίες από διάφορα αντικείμενα της συλλογής, χάρηκα που την είδα με τα μάτια μου. Πέρασα διόμιση ώρες εκεί, η πρόταση των γονέων ήταν να πάω και στο μουσείο αλλά δεν είχα διάθεση. Πήγα στο κοντινότερο Whole Foods για να φάω νηστίσιμα. Μετά περπάτησα στην γειτονιά στην Santa Monica που είναι, όχι μπροστά στην θάλασσα που είναι αλά Γλυφάδα, αλλά στον εμπορικό χώρο. Εκεί δεν είχε αστέγους. Μετά γύρισα στο δωμάτιο. Το απόγευμα βγήκα βόλτα πάλι προς το Crypto.com arena, είδα τα αγάλματα των παιχτών μπάσκετ και χόκεϋ απέξω και γύρισα στο δωμάτιο. Ήθελα να βγω, μου έρχονταν διαφημίσεις στο facebook αλλά είπα ας κρατηθώ για την Αγία Σοφία την επομένη.

Κυριακή πρωϊ πηγαίνω στην μητρόπολη στις 9.25, διότι τέτοια ώρα ξεκινά η λειτουργία Φρέσνο. Έλα που ξεκίνησαν στις 10.10. Είχαν και τις υποτροφίες με αποτέλεσμα να τελειώσουν μετά το μεσημέρι. Πάω δίπλα Social Hour, κάθομαι σε ένα τραπέζι πρώτος μόνος, έρχεται μία άλλη παρέα, ούτε ρωτάνε αν είναι διαθέσιμες οι θέσεις, ούτε ανοίγουν κουβέντα μαζί μου και μου συμπεριφέρονται ως παρείσακτος χωρίς και να πούνε λέξη. Με πείραξε πολύ, αλλά όπως συνειδητοποίσα αργότερα, αυτό που με πειράζει είναι το τι γίνεται με την δουλειά. Τέλος πάντων, πήρα το αμάξι που και ξεκίνησα για το καζίνο για καύσιμα και το σπίτι. Έφτασα στην ώρα για να φάω, και τις 6 ήμουν σπίτι. Ξαναβγήκα λίγο μετά για ψώνια. Εκτοτε απλά κάθομαι σπίτι, φτιάχω εκτοξευτήρε και περιμένω. Γενικά μου ήταν ένα μάλλον ακριβό ταξίδι, δεν ξέρω αν άξιζε, αλλά σίγουρα ήταν καλό να φύγω από το σπίτι μου.

Το χειρότερο EDC που έχω πάει

 Φέτος δεν είχε speed dating πριν από το EDC, έτσι δεν επεδίωξα να φύγω νωρίτερα από το Φρέσνο. Είχε την πρώτη παρέλαση ravers εκείνη την ώρα, δεν πίστευα ότι άξιζε την επιπλέον άδεια. Έτσι στις 5 ξεκινάω, σταμάτησα στο Bakersfield για καύσιμα και φαϊ, μετά στο βενζινάδικο στο Boron και χωρίς περιπέτειες έφτασα στον Λας Βέγκας λίγο μετά τις 11. Στο Ι-15 είχε αρκετή κίνηση, αλλά όχι τόση που να πηγαίνει σημειωτόν. Στο δωμάτιο ήμουν λίγο πριν τις 12, προσπάθησα να συνδέσω τον υπολογιστή στην οθόνη αλλά ήταν ειδική που δεν επέτρεψε να αλλάξεις την οθόνη. Κοιτάω στο ίντερνετ και μου λέει ότι πρέπει να αγοράσω universal remote. Παρασκευή πρωϊ βγαίνω, αγοράζω και μετά αγοράζω και μπαταρίες. Το Λας Βέγκας να είναι σχετικά άδειο, κάτι το οποίο ίσχυε και το βράδυ. Η Αμερική πηγαίνει προς ύφεση. Με τα πολλα λίγο πριν τις 12 καταφέρνω να συνδέσω τον υπολογιστή μου. Αρχίζω να βλέπω όσα δεν είδα 2 ημέρες, αλλά σε τελική ανάλυση είμαι σε διακοπές, πρώτη προτεραιότητα δεν είναι το διαδίκτυο. Κατεβαίνω σε Food Court, ξεκινάω από το Excalibur που ήμουν στο Luxor και εκεί πέφτω σε έκθεση με είδη raver. Μπαίνω και κάνω βόλτα. Γενικά το απόγευμα της Παρασκευής πήγα νότια ως το Mandalay Bay να δω τι έχει αλλάξει στο κομμάτι του Strip που δεν συνηθίζω. Απέναντι από το ξενοδοχείο μου να είναι υπο κατασκευή το νέο γήπεδο των Athletics, έβλεπα από τον 27 όροφο (από τους 28 που έχει το κτήριο, εκεί με είχαν βάλει, στα ψηλά) τι γίνεται. Δείπνησα πάλι στο ξενοδοχείο και μετά ξεκίνησα την διαδρομή για Mid Strip Shuttle. Εκ των υστέρων έκανα λίγο κύκλο, κάτι που διόρθωσα τις επόμενες ημέρες, αλλά φτάνω εκεί, περνάω την ασφάλεια, μπαίνω στο λεωφορείο και το λεωφορείο πήρε 2 και ώρες να φτάσει στο Speedway. Κάτι συνέβει, όχι μόνο με έμας, και δεν ήταν από την άλλη πλευρά με τα ΙΧ. Δεν έχουν πει τίποτα τα ΜΜΕ, μόνο υπάρχουν σχόλια από επιβάτες στο Reddit να αναρωτιώνται τι έγινε. Η μόνη εξήγηση έχει να κάνει με την αεροπορική βάση, αλλά δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε. Έφτασα στις 11 και πήγα κατευθείαν Darude. Μετά μου πήρε μισή ώρα να βρω τουαλέτα με τόσο γεμάτο κοινό και πήγα Kinetic Field το οποίο επίσης ήταν γεμάτο. Ήμουν πολύ πίσω από την πολυκοσμία. Μετά θυμάμαι πήγα κυρίως στο Quantum Valley και έφυγα στα μισά του Paul Van Dyk διότι ένιωθα πολύ κουρασμένος στις 3.30. Παρότι μόνο 4 ώρες, το άγχος του ταξιδιού και η πολυκοσμία με κούρασε και ουδέποτε διασκέδασα. Πήρα το λεωφορείο της επιστροφής για γύρισα στο δωμάτιο. Χρειάστηκε μία ώρα από την στιγμή που κατέβηκα για να φτάσω στο δωμάτιο

Σάββατο ξύπνησα μεσημεριανή ώρα, κοιμήθηκα λιγότερο απ'ότι ήθελα αλλά αυτό είναι συνηθισμένο δυστυχώς. Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας το πέρασα ξάπλα αλλά όχι κατ'ανάγκην σε ύπνο. Βρήκα όμως και πήγα προς τα βόρεια, ενώ πήρα το αμάξι και έβαλα καύσιμα σε ένα φτηνό βενζινάδικο όχι πολύ μακριά. Αυτή την φορά έφυγα νωρίτερα από το ξενοδοχείο και περπάτησα λιγότερο αλλά πάλι έφτασα στις 9.30 κάπου. Ήθελα να πάω στο Wasteland αλλά πλοηγήθηκα λάθος και κατέληξα στο Basspod που επίσης δεν είχα ξαναπάει. Μου άρεσαν όμως οι Hybrid Minds που έπαιζαν και έτσι έκατσα ως το τέλος τους σχεδόν, διότι πήγα στον Paul Oakenfold. Αυτό όμως το οποίο ήθελα να δω ήταν οι Prodigy τους οποίους δεν είχα δει όταν είχαν έρθει Αθήνα διότι δεν είχα κανένα να με πάει. Εν τέλει 30 χρόνια αργότερα η μουσική τους ακούγεται περισσότερο ροκ απ'ότι ηλεκτρονική. Επίσης είχε δίκιο αυτός που μου είπε ότι ο τραγουδιστής τους είναι ο μαύρος, και όχι ο Keith (ο οποίος αυτοκτόνησε πριν 5 χρόνια) ο οποίος ήταν χορευτής. Χάρηκα που επιτέλους τους είδα. Μετά το όλο σετ πήγα προς τον John Summit στο Kinetic Field και είχα την χειρότερη εμπειρία από το φεστιβάλ. Μου πήρε μισή ώρα για να μπω από την πολυκοσμία και έτσι είδα μόνο το μισό σετ. Επίσης ήμουν πολύ μακριά, σε σημείο που δεν άκουγα καλά τι έπαιζε. Ότι άκουσα μου άρεσε, αλλά δεν χάρηκα πολύ. Ένας από τους Υιούς μου είπε να πάω στον Interplanetary Criminal και ότι θα το εκτιμήσω. Δεν μου άρεσε τόσο το είδος του, ο Υιός μου είπε ότι είναι Speed Garage. Προτιμώ εν τέλει πιο mainstream σε τρανς. Μετά ξεκίνησα την επιστροφή για το δωμάτιο. Πήρε δύο ώρες από το τέλος του σετ ως το δωμάτιο. Στην είσοδο του New York New York δύο μαύρες με ρώτησαν if I wanted to hang out. Δεδομένου ότι ούτε καν το όνομά μου δεν ρώτησαν, μάλλον ήταν ιερόδουλες και αρνήθηκα.

Κυριακή έμελε να είναι η καλύτερη ημέρα. Πάλι πολύ ύπνο δεν είχα. Ανέβηκα προς τα επάνω για βόλτα, έφαγα, γύρισα, και μετά ξεκίνησα για το λεωφορείο. Το ζήτημα της ημέρας ήταν πως ήταν κλειστό το Quantum Valley λόγω δυνατού αέρα. Ωστόσο αυτή την φορά πήγα στο Wasteland και είδα τους The Purge. Έκανα αρκετά μεγάλο κύκλο περνώντας απ'ότι ήταν ανοιχτό (το οποίο συνήθως δεν μου άρεσε) και εν τέλει κατέληξα Kinetic Field ένα σετ πριν από τον Zedd που ήθελα. Δεν μου άρεσε ο Wooli αλλά μπόρεσα να προχωρήσω σχετικά, παρά την πολυκοσμία. Το σετ του Zedd και του Martin Garrix που ακολούθησε με έκανα να νιώσω εκείνη την αίσθηση της ευφορίας που νιώθω στο EDC, με άλλα λόγια μόνο τα δύο τελευταία σε όλο το φεστιβάλ. Έφυγα στις 3 διότι την επομένη είχα οδήγηση. Στο ταξίδι την επομένη έπεσα σε δυστύχημα πριν το Yermo, αλλά πέρασα πετώντας την Νεβάδα. Σταμάτησα αρκετές φορές διότι ήμουν κουρασμένος και έφτασα προς τις 8 σπίτι. Περισσότερο με πείραξε το άγχος μου, και λίγοτερο η πολυκοσμία. Του χρόνου ανακοίνωσαν ότι θα το σπάσουν σε δύο Σαββτοκύριακα που θα έχουν το ίδιο πρόγραμμα.

Ταξίδι στο Στόκτον

Την προηγούμενη Παρασκευή, με το που τελείωσε η δουλειά, πήρα κατευθείαν το αμάξι μου και πήγα στο Στόκτον. Είχε κίνηση στην έξοδο της πόλης εώς σχεδόν Madera, είχε και πιο πάνω, αλλά έφτασα στο ξενοδοχείο. Ήμουν λίγο αγχωμένος ως προς το check in διότι είχα αποτύχει να κλείσω τηλεφωνικώς και με είχε βοηθήσει οργανωτής, αλλά όλα πήγαν καλά. Βγήκα εκτός και περπάτησα ως ένα βενζινάδικο κοντά που είχε τηγανητό κοτόπουλο και πήρα να φάω. Μετά γύρισα στο ξενοδοχείο, για περίεργο λόγο το Discovery Channel ήταν σε ωράριο ανατολικής ακτής, έτσι έστησα τον υπολογιστή στην τηλεόραση αλλά δεν μου άρεσε η έλλειψη εργονομία και πήγα στον δημόσιο υπολογιστή. Εκεί κάπου ήρθαν οι αδερφοί της ΑΧΕΠΑ από το οινοποιείο και έτσι αντί να δω τηλεόραση κάθισα μαζί τους για παρέα. Ωστόσο μετά μία ώρα γύρισα στο δωμάτιο, κάθισα στον υπολογιστή και μετά ύπνο. Την επομένη το πρωϊ σηκώθηκα, πήγα στις συνεδρίες της ΑΧΕΠΑ, έκανα την παρουσίασή μου και γύρισα στο δωμάτιο. Άλλαξα και είχαμε το βράδυ ελληνική βραδειά. Εν αντιθέσει με προ διετίας όπου έφαγα και έφυγα διότι είχα να γυρίσω Φρέσνο, φέτος κανονικά κάθισα, διάσκεδασα όσο μπόρεσα, γνώρισα τις θυγατέρες του Στόκτον και πήγα δωμάτιο όπου είδα κανονικά όλο τον υπολογιστή μου. Κυριακή πρωϊ πήγα εκκλησία αλλά ήμασταν λίγοι διότι το ξενοδοχείο ήταν μακρύτερα, όπως μου είπαν. Μετά την λειτουργία ξεκίνησα την επιστροφή και έφτασα σπίτι σχεδόν ένα δίωρο μετά. Δεν μου σήμαινε όμως το τέλος της ημέρα. Μετά από την ξάπλα κάθισα και συναρμολόγησα την χορτοκοπτική την οποία είχα αγοράσει το προηγούμενο Σάββατο όταν πήγα το αμάξι βόλτα

Η επιστροφή στο σπίτι σήμαινε και την αρχή του κύκλου του EDC. Κάθισα Δευτέρα και Τρίτη και κούρεψα το γκαζόν (ήταν ζήτημα μπαταρίας) διότι ανακάλυψα ότι στην είσοδο μου είχε κάποιος άστεγος βάλει τα εργαλεία για να φτιαχτεί. Δυστυχώς το κομμένο γκαζόν δεν τον αποθάρρυνε, έπεσα πάνω του την Πέμπτη που δούλεψα από το σπίτι και τον έδιωξα. Έφτιαξα το γρασίδι κουκλί, είπα την Παρασκευή να δω πως πάει η άρδευση και ανακάλυψα ότι ήταν κλειστή. Τέλος πάντων την άνοιξα, ελπίζω να μην την έχω διαλύσει πλήρως. Παρασκευή και Σάββατο έψαξα για καινούργιο t-shirt για EDC το οποίο το πήρα το απόγευμα Σαββάτου αφότου πήγα 10 καταστήματα και με τα πόδια κουρασμένα. Σήμερα πήγα στην Κοπτική Εκκλησία. Είχαν πει στον εκτιμητή ότι είναι εκεί 2 αδερφές να γνωρίσω, αλλά μάλλον έγινε παρεξήγηση, δεν γνώρισα. Ωστόσο ήταν ενδιαφέρουσα εμπειρία. Η λειτουργία ήταν σε 4 γλώσσες μεταξύ των οποίων ελληνικά, αφότου διάβασαν το ευαγγέλιο συνέχισαν με την λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Πάντως είχε πολύ λιβάνι, με ενόχλησε όπς και τον εκτιμητή, αν και ήταν περισσότερο στην αρχή. Τέλος πάντων, με αυτή την ανάρτηση έχω σε μεγάλο βαθμό τελειώσει τις δουλειές, αν και έχω ακόμα πολλά άρθρα να διαβάσω από στο περιοδικό του Politico. Έχω κλάδεμα να κάνω, αν και με αυτή την ζέστη θα είναι μαρτύριο, έχω επίσης να φτιάξω βαλίτσες, αλλά σε σχέση με το τι είχα να κάνω γυρνώντας από το Στόκτον, πολύ λιγότερα.

Ταξίδι στην Ατλάντα

 Από την στιγμή που έφυγαν οι γονείς μου πνίγομαι. Αυτή την εβδομάδα έχω κάνει αρκετές δουλειές, αλλά έχω και αρκετές ακόμα να κάνω. Πέραν από το ταξίδι στην Ατλάντα, το οποίο συνέβει ενώ ήταν Αμερική οι γονείς μου, είχα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ταξίδι στο Στόκτον για την ΑΧΕΠΑ και την Πέμπτη πάω Las Vegas για EDC. Ενδιάμεσα πήγα το αμάξι σέρβις, αγόρασα χορτοκοπτική μηχανή με μπαταρία και κούρεψα το γκαζόν. Άλλα πολλά επίσης έκανα αλλά είναι για την επόμενη ανάρτηση, την οποία ελπίζω να ανεβάσω πρίν φύγω. Το θέμα σήμερα είναι το ταξίδι στην Ατλάντα, για το οποίο μάλιστα έγραψα αναφορά για το συνέδριο και άρθρο για το περιοδική της περιφέρειας 21 της ΑΧΕΠΑ.

 Το ταξίδι ξεκινά με τους γονείς, όταν οδήγησα στο Λος Άντζελες. Με αφήσαν στο αεροδρόμιο, και μετά συνέχισαν για το ξενοδοχείο τους. Φτάνω στο αεροδρόμιο, περνάω αρκετά γρήγορα τον έλεγχο ασφαλείας, μπαίνω μέσα να φάω λιγάκι κάτι σνακ και μέσα στο αεροδρόμιο σχίζεται η τσάντα που κουβαλούσα τα πράγματά μου. Με σχισμένη τσάντα έκανα εν τέλει όλο το ταξίδι και την πέταξα όταν γύρισα σπίτι μου. Τρώω κάτι και βγάζω το περιοδικό μου να διαβάσω. Ενδιάμεσα ανταλλάσαμε όλοι μυνήματα με κινητό, καθώς ταξιδεύαμε χωριστά για Ατλάντα. Το αεροπλάνο παρότι νυχτερινή πτήση Πέμπτης ήταν γεμάτο, η θέση μου πάντως ήταν άνετη. Μας έδωσε η Delta και ηχεία για να δούμε βίντεο, το οποίο είχε μπροστά μας. Πάντως προσπάθησα μάλλον ανεπιτυχώς να κοιμηθώ. Φτάνω προς τις 5 τοπική στην Ατλάντα και την επόμενη ώρα ήρθε η πρώτη ομάδα των ταξιδιωτών. Πήραμε όλοι μαζί το MARTA και μετά το λεωφορείο και φτάσαμε στο ξενοδοχείο πριν τις 9. Την κράτηση αυτή την φορά την έκανε ο πρόεδρος των Υιών, αλλά καθότι είναι μέλος του Marriott Bonvoy μας άφησαν να μπούμε νωρίς. Δεν είχαμε όμως πρόσβαση το Μ lounge εν αντιθέσει με πριν 7 χρόνια που είχα κάνει την κράτηση εγώ. Πάντως όλοι κοιμηθήκαμε και προς τις 1 πήγαμε με UberX σε εστιατόριο σχετικά κοντά και φάγαμε. Εκεί είχε και Lidl, το πρώτο που έχω δει Βόρεια Αμερική, και πήγα και έκανα ψιλοψώνια. Δεδομένου ότι δεν είχαμε ψυγείο, δεν μπορούσα να πάρω πολλά. Οι Υιοί πήγαν δίπλα σε μαγαζί με όργανα μουσικής και έπαιζαν. Μετά γυρίσαμε στο ξενοδοχείο όπου ένας ακόμη Υιός έφτασε. Το απόγευμα πήγαμε στο Fellini's Pizza, μάλιστα μας πήγε ο ίδιος άνθρωπος που μας είχε εξυπηρετήσει πριν 7 χρόνια με την οικογένοιά του. Στην πιτσαρία γνωρίσαμε τις άλλες 3 ομάδες. Πριν 7 χρόνια ήμασταν 10 ομάδες, αυτή την φορά μόνο 4: Εμείς, Ατλάντα, Νέα Ορλεάνη και Νόρφολκ. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και την πέσαμε.

 Την επομένη ήταν οι αγώνες, αλλά όχι στην Μητρόπολη. Είχε κλείσει άλλος το γήπεδο και έτσι παίξαμε στο Decatur Recreation Center. Φτάσαμε πρώτη προς τις 11 και έκαναν πρόβα πρώτος αγώνας ήταν μεσημέρι με την Νέα Ορλεάνη, τους οποίους νικήσαμε. Εγώ στην εξέδρα αυτή την φορά, απλά τους εμψύχωνα. Με στείλανε μετά να πάω να τους αγοράσω σνακ, δεν είχα πρόβλημα, αγόρασα κάτι το απλό από το CVS όπως μου περιέγραψαν. Για να μην πολυλογώ τους επόμενους δύο αγώνες τους έχασαν, αλλά έπαιξαν στον μικρό τελικό με την Νέα Ορλεάνη πάλι και νίκησαν. Κάπου στον τρίτο αγώνα ήρθαν πίσω μου θυγατέρες της Αθηνάς, αλλά φύγαν πριν γνωρίσων τους παίκτες μας ή εμένα. Είχαμε κλασικά προβλήματα, τύπου είχαν βάλει οι ομάδες άσχετους παίχτες. Και εμείς όμως το ίδιο κάναμε, οι εκεί φίλοι μας μας έφεραν τον βαφτισιμιό τους ο οποίος έπαιξε λίγο για εμάς. Γύρισα πρώτος στο ξενοδοχείο και εκεί έκανα μπάνιο. Γύρισαν και οι Υιοί, ξεκουράστηκαν και μετά βγήκαμε το βράδυ όλες οι ομάδες στο Ladybird στο κέντρο της Ατλάντα. Εκεί γνώρισαν λίγο της θυγατέρες, αλλά αυτές ήταν λίγες και είχε 4 ομάδες. Ανεβήκαν στο σχετικά πριβέ δωμάτιο του μαγαζιού, και εκεί που έλεγαν μεταξύ τους, άραγε ποια θα μας μιλήσει, προς μεγάλη έκπληξη τους δύο νεαρές κοπέλες τους λένε, μιλήστε μαζί μας. Εγω περισσότερο τους παρακολουθούσα αν και αντάλαξα μερικές κουβέντες. Έφυγαν μαζί τους και πήγαμε σε ένα άλλο μαγαζί δίπλα, όπου έμεινα ως τις 2 που έκλεισε. Μετά γυρίσαμε στο ξενοδοχείο. Η κουβέντα που έκαναν οι Υιοί ήταν το πόσο πιο φιλικές οι κοπέλες ήταν σε σχέση με την Καλιφόρνια, και ότι άν είχαν άλλη μέρα θα τις είχαν ρίξει. Τους λέω ότι με βάση την εμπειρία μου 7 χρόνια στον Νότο έχει να κάνει με το ότι η Ατλάντα έχει περισσότερες κοπέλες από άνδρες. Στο Blacksburg όπου ήταν περισσότεροι οι άνδρες, δεν ήταν τόσο φιλικές, σε σχέση με το Radford όπου την μόνη φορά που πήγα σε γεμάτο μαγαζί, ήταν όντως φιλικές. Την επομένη σηκώθηκα σχετικά νωρίς, πήρα τα πράγματά μου και έφυγα με το λεωφορείο για το αεροδρόμιο. Το σκέφτηκα εκκλησία, αλλά ήταν περίεργη κατάσταση με τα λεωφορεία αυτή την φορά. Οι Υιοί έφυγαν το απόγευμα. Η ασφάλεια πήρε 20 λεπτά να περάσω και μετά μέσα έφαγα κάτι, πολύ φτηνότερα από το LAX, και διάβασα περιοδικό μου. Στο αεροπλάνο είδα και ταινία. Με μάζεψαν οι γονείς, δεν κατάφερα με τα εισιτήρια των Ολυμπιακών του Λος Άντζελες αλλά γύρισα σπίτι, όπως ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση. Πάντως μίλησα με φίλο ο οποίος μπόρεσε και είδε και δεν πήρε εισιτήρια, αλλά το έχει μετανιώσει. Είναι μου λέει πολύ ακριβότερα, για ένα αγώνα βόλεϋ ήθελε $200, καμία σχέση με Αθήνα 2004. Ελπίζω να βρω χρόνο μέσα στο Σαββατοκύριακο να γράψω για το επόμενο ταξίδι μου.

Μεγάλη Εβδομάδα και Πάσχα

 Έχει περάσει πολύ περισσότερος χρόνος απ'ότι θα ήθελα από την προηγούμενη ανάρτηση. Από τότε πέρασα το Πάσχα με την αδερφή μου και πήγα στην Ατλάντα με τους Υιούς του Περικλέους. Για το δεύτερο θα ακολουθήσει άλλη ανάρτηση, θα γράψω εδώ για το πρώτο όσο θυμάμαι. Το κακό είναι ότι γύρισα με πολλές δουλειές να κάνω και ακόμα ασχολούμαι μαζί τους.

Καθ'όλη την διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδα πήγαινα εκκλησία για Νυμφίο το απόγευμα. Την Μεγάλη Τρίτη βράδυ ήρθε η αδερφή μου. Οι γονείς με άφησαν στην εκκλησία, συνέχισαν στο αεροδρόμιο και την πήραν, την πήγαν σπίτι (με τον σύζυγό της) και μετά όταν τους είπαν ήρθαν στην εκκλησία και με πήραν όταν τελείωσε η ακολουθία. Χάρηκα πολύ που την είδα στο σπίτι μου. Μεγάλη Τετάρτη ο πατέρας πήρε το αμάξι μου αφότου πήγα γραφείο και ανέβηκαν όλοι μαζί για Ευχέλαιο στο μοναστήρι στο St Nicholas Ranch. Ο γαμπρός μου ενδιάμεσα έφτιαξε διακόπτη που είχε χαλάσει. Τώρα θα γυρνούσαν να με πάρουν από την δουλειά, αλλά επειδή αργούσαν είπα και ανέβηκα με το λεωφορείο εκκλησία και με πήραν στο τέλος της ακολουθίας μας. Μεγάλη Πέμπτη δούλεψα από το σπίτι, όπως κάνω τις Πέμπτες. Πρωϊ όμως πήγα στον οφθαλμίατρο, μου έκανε εξέταση και παρείγγειλα τα πρώτα πολυεστιακά μου γυαλιά. Γενικά έκαναν δουλειές στο σπίτι μου η αδερφή και οι γονείς μου, συμπεριλαμβανομένου ο καταστροφέας κάτω από τον νεροχύτη. Το κακό όμως ήταν ότι εκεί έπαψε να δουλεύει το πλυντήριο πιάτων. Αυτό το θέμα λύθηκε εν τέλει προχτές Πέμπτη που φώναξα ειδικό, ήταν ένα ασφάλιστρο που έπρεπε να αφαιρεθεί και ο φίλος που το εγκατέστησε δεν ήξερε και δεν το είχε βγάλει. Μεγάλη Παρασκευή πάλι μου πήραν το αμάξι, αλλά αυτή την φορά ήρθε ο πατέρας και με πήρε. Ευτυχώς ο Επιτάφιος είναι στις 7 και έτσι μπόρεσα για μια φορά λίγο να ξαπλώσω. Πέρασε αυτή η δύσκολη ημέρα, την επομένη Μέγα Σάββατο πήγαμε εκκλησία και μετά ακολούθησαν ψώνια. Το βράδυ φυσικά η Ανάσταση, αλλά ενδιάμεσα μεγάλη η κούραση. Γυρίσαμε σπίτι μετά τις 2 και μετά πέσαμε. Την επομένη είχαμε προσκεκλημένους, η μόνη που ήρθε ήταν η συνάδελφος με την σύζυγο και το μωρό της. Χαρήκαμε όλοι με το κοριτσάκι, τους άρεσε το αρνί, περάσαμε καλά. Δευτέρα του Πάσχα ο πατέρας είχε κλήση για ένορκος, έτσι τον κατέβασα μαζί μου αλλά αυτή την φορά πάρκαρα στο γραφείο. Το μεσημέρι περίπου είχε τελειώσει, του είπα να περιμένει μέχρι τις 12 και φάγαμε μαζί, ύστερα του έδωσα το κλειδί και ανέβηκε σπίτι όπου έβγαλε την αδερφή μου βόλτα στα μαγαζιά. Η ημέρα εκείνη έμελε να είναι η μόνη που πήγα στο γυμναστήριο. Την Τρίτη κανονικά δουλειά αλλά πήραν το αμάξι μου και ανέβηκαν στο Oakhurst. Μετά έβγαλά την αδερφή μου στα μαγαζιά αν θυμάμαι, αλλά μπορεί να ήταν η επομένη. Σίγουρα Τετάρτη τους έβγαλα μετά την δουλειά, ήταν η ημέρα που λύσαμε το πρόβλημα των γονιών μου με το κινητό της μαμάς. Πέμπτη ήταν η ημέρα αποχώρησης, η αδερφή μου πήγε μεσημέρι στο σταθμό του τραίνου με τους γονείς, εγώ και οι γονείς αποχωρήσαμε στις 3 (με άδεια) για Λος Άντζελες. Πήγαμε κατευθείαν αεροδρόμιο όπου όλα καλά για εμένα και μετά πήγαν στο ξενοδοχείο που τους είχα κλείσει. Όπως είπαν για την Ατλάντα θα γράψω άλλη φορά, αλλά έχω να πω ότι οι γονείς δεν μπόρεσαν εν τέλει να μου αγοράσουν εισιτήριο των Ολυμπιακών του 2028 αλλά πήγα στη βίλα και μουσείο Γκέττυ και μου είπαν πως είναι. Πάντως χτες μιλούσα με φίλο ο οποίος πήγε online για εισιτήρια, κάπου $300 έκανε αγώνας βόλεϋ, δεν είχε στίβο και εν τέλει λέει ότι έκανε λάθος γιατί δεν αγόρασε ένα για χόκεϋ (μάλλον επί χόρτου) για $28. Δεν είναι φτηνά και δεν ξέρω τι θέλω να πω την αλήθεια. Κυριακή γύρισα από Ατλάντα, με πήραν από το αεροδρόμιο, τους είδα ξενοδοχείο και ύστερα σπίτι όπου έφτασα στις 10 το βράδυ. Δεν έχω τελειώσει με τις δουλειές, απλά έχω προχωρήσει αρκετά για να γράψω αυτή την ανάρτηση.

Ξεκίνησε Μεγάλη Εβδομάδα

 Η επιστροφή των γονιών μου ήταν κάτι που με χαροποίησε και με ενόχλησε, όπως πάντα. Περισσότερο με χαροποίησε, οι δυσκολίες είναι οριακές τύπου ότι δεν έχω τον υπολογιστή μόνος μου όταν τον θέλω. Πήγα στο γυμναστήριο μία φορά λιγότερο απ'ότι ήθελα διότι πήγαμε επιτέλους και φάγαμε με την συνάδελφο και τον σύζυγό της. Θα έρχονταν Τρίτη να της δώσουμε βρεφική τροφή για το μωρό της, αλλά ήθελε να γνωρίσει τους γονείς μου και ο σύζυγός της, και έτσι Τετάρτη βράδυ πήγαμε και φάγαμε στο House of Kebab. Το εστιατόρειο έχει και νηστίσιμες επιλογές, έτσι δεν είχαμε τέτοιο πρόβλημα. Ωραία περάσαμε, θα τους δούμε με το καλό Πάσχα. Έχασα σταδιακά βάρος ή έστω λίπος από το στομάχι μου, αλλά όπως πάντα το κατά πόσον είμαι λεπτός περισσότερο εξαρτάται από το πότε έφαγα. Στην δουλειά τους ετοίμασα αναφορά πως έκλεισα τον εξυπηρετητή. Δεν έχω νεώτερα θετικά. Πήγαμε να βάλουμε πλυντήριο πιάτων με τον νέο σκουπιδοφάγο και εμφάνισε βλάβη. Άλλη μία δουλειά για τον γαμπρό μου ο οποίος θα έρθει Μ. Τρίτη με την αδερφή μου. Οι γονείς είχαν διάφορες περιπέτεις στο Φρέσνο, περισσότερο κωμικές παρά δραματικές. Σήμερα ξεκίνησε για εμένα η Μεγάλη Εβδομάδα, όχι τόσο με την θεία λειτουργία όσο με τον Νυμφίο το απόγευμα. Κάθε βράδυ θα πηγαίνω στην εκκλησία, εκτός αν προκύψει ανώτερη βία. Προσμένω στην άφιξη της αδερφής μου διότι έχω να την δω μήνες. Η μητέρα μας έχει ανακοινώσει ότι έχουμε μεγάλη δουλειά να κάνουμε. Δεν το θέλω, αλλά πρέπει να γίνει. Κάθισα χτες και σήμερα και έκανα διάφορες δουλειές που δεν μπόρεσα να κάνω μέσα στην εβδομάδα, της μορφής να βγαλω εισιτήρια για εκδηλώσεις. Έχει μείνει ένα, ξενοδοχείο για ΑΧΕΠΑ τον Μάιο. Αν δεν έχω εκκρεμότητες, έχω περισσότερο χρόνο να περάσω με την οικογένοια. 

Δεν πήγα τρεις φορές στο γυμναστήριο, από δουλειές

 Υπο κανονικές συνθήκες πηγαίνω στο γυμναστήριο 6 φορές την εβδομάδα, κάθε μέρα εκτός από Παρασκευή. Αυτή την εβδομάδα δεν πήγα τρεις φορές. Δεν ήταν ότι ήμουν τόσο κουρασμένος, όσο ότι έκανα άλλες δουλειές τα απογεύματά μου. Η εβδομάδα αυτή ήταν και λίγο περίεργη διότι οι γονείς μου δεν ήταν σπίτι αλλά επισκεύθηκαν Bay Area. Έφυγαν Δευτέρα, και γύρισα σε ένα άδειο σπίτι, αν και είχαν αφήσει φαϊ. Την Τετάρτη πήγα στον εκτιμιτή και κάναμε τους φόρους μου. Ακούγεται περίεργο αλλά 25η Μαρτίου έκανα τους Αμερικάνικους φόρους. Την Πέμπτη είχα ραντεβού και πήγα για κούρεμα. Μετά είχα χρόνο, αλλά μετά από λίγη τηλεόραση έπαψα να έχω κουράγιο. Σήμερα μετά το μεσημέρι ήρθε φίλος και άλλαξε τον καταστροφέα σκουπιδιών του νεροχύτη. Ύστερα θεωρητικά θα μπορούσα να πάω, αλλά ήρθαν οι γονείς, τον ταϊσαμε και μετά πήγαμε το αμάξι για ανεφοδιασμό. Στο τέλος απλά περπάτησα μία ώρα στους δρόμους γύρω από το σπίτι μου. Πέραν τούτων η εβδομάδα αυτή ήταν των επετείων. 'Οχι μόνο της 25ης Μαρτίου αλλά και τα 1400 χρόνια από την πολιορκία των Αβαροσλάβων και Περσών. Βέβαια η πολιορκία ήταν Ιούλιο-Αύγουστο, αλλά την Σαρακοστή το γιορτάζουμε. Αυτή η εβδομάδα έχει μείνει, την άλλη έρχεται η αδερφή μου. Συνεχίζουμε και βλέπουμε