Επιτέλους είδα το μωρό

 Η εβδομάδα που πέρασε ήταν κολωβή ως προς διάρκεια. Παρ'όλ'αυτά πάλι Πέμπτη βράδυ δεν κατάφερα να κοιμηθώ αρκετά, αλλά τουλάχιστον την Παρασκευή δεν είχα τόσο ισχυρό πονοκέφαλο όσο συνήθως. Αν είχα παραπάνω δουλειά θα ήταν ακόμα καλύτερα. Το βασικό μου πρόβλημα είναι ότι έχω πάλι κρυολόγημα το οποίος είχε ως αποτέλεσμα μέχρι στιγμής να τελειώσω όλα σχεδόν τα χαρτομάντιλα. Αυτό όμως δεν είναι κατ'ανάγκην κακό, μου τα είχαν δώσει οι γονείς σε διαφόρους περιόδους και δεν αποκλείετε με την άφιξη του να βρεθούν άλλα μέσα στο χάος των πραγμάτων. Η συνάδελφος που γέννησε μας προσκάλεσε να πάμε να φάμε μαζί δείπνο στο εστιατόρειο του νοσοκομίου του Clovis μετά την δουλειά. Ωστόσο όσο περνουσε η ώρα φαίνονταν ότι δεν μπορούσε να γίνει διότι δεν έρχονταν ο άντρας της από την Santa Maria. Βρέθηκα με άλλο συνάδελφο στο σπίτι του, το οποίο είναι σχετικά κοντά της, και της προτείναμε αν είναι εμείς να της φέρουμε την πίτσα στο σπίτι της. Δέχτηκε και έτσι πάμε όντως στο νοσοκομείο, το οποίο είναι όντως πολύ φτηνό ως προς το φαϊ, αγοράσαμε πίτσες και πήγαμε στο σπίτι της. Εκεί επιτέλους είδα το μωρό στην αγγαλιά της γιαγιάς του. Η μητέρα το μάζεψε και το πήγε στο κρεββάτι του και δεν με άφησε να το πιάσω, πολύ σωστά, ήμουν κρυολογημένος. Καθίσαμε μαζί της, μιλήσαμε και χάρηκα. Την είδα πολύ κουρασμένη, μου θύμισε τους καλεσμένους στο πάρτυ μου στην Ελλάδα προς τις 2-3 τα χαράματα όταν έχουμε κόψει την μουσική και πιάσει τις ιστορίες. Γύρισα σπίτι, ίντερνετ, ύπνος. 

Χτες πήγα γυμναστήριο. Αυτό με χαροποίησε πολύ διότι λόγω του κρυολογήματος και λόγω του ότι βοήθησα την Πέμπτη τον εκτιμιτή με την προεκλογική του εκστρατεία είχα μόνο πάει μίσω ώρα την Τετάρτη και τράβηκα κουπί κυρίως. Μετά έκανα τα ψώνια που δεν έκανα την προηγουμένη, και το βράδυ βγήκα με φίλο στο Club Encore. Εκεί ήταν μόνο ο φίλος με άλλο φίλον του, όχι η αρραβωνιαστικιά του ή η φίλη της για την οποία έμαθα ότι ζει Bakersfield. Σήμερα δεν ανέβηκα στο χορωδία διότι ήταν κλειστή η φωνή μου. Γύρισα σπίτι νωρίς διότι ένιωθα πτώμα, κατάφερα γυμναστήριο και καύσιμα αλλά πέραν αυτών ελάχιστα διότι κοιμήθηκα. Έπιασα τα νέα και με πείραξαν όχι για τον φόνο του διαδηλωτή αυτό καθ'αυτό (ο οποίος φυσικά είναι καταδικασταίος) αλλά διότι πάλι δεν μπορούν να συμφωνήσουν οι δύο πλευρές τι όντως συνέβει. Όπως όμως έχουμε δει καθόλη την δεύτερη θητεία Τραμπ οι φιλελεύθεροι έχουν υιοθετήσει συντηρητικές πρακτικές, σε αυτή την περίπτωση το νόμιμο κρυφό όπλο που είχε ο νοσοκόμος, και η κυβέρνηση αυτή την στιγμή λέει επιχειρήματα των πολεμίων των όπλων, με αποτέλεσμα οι υπερασπιστές των όπλων τύπου NRA να έχουν τεθεί υπέρ του θύματος! Όπως συνέβει και με τη Γροιλανδία, αν δεν υποχωρήσει η κυβέρνηση θα κλιμακωθεί η κατάσταση εώς ότου φτάσει στο απροχώρητο. Αυτές είναι οι καταστάσεις που χαίρομαι που έχω τηρήσει την ελληνική υπηκοότητα και έχω σχέδιο διαφυγής.