Χτες σηκώθηκα το πρωϊ και οδήγησα δυόμιση για το Sacramento. Είχαμε visitation της ΑΧΕΠΑ στο Χριστουγεννιάτικο γεύμα τους, το οποίο ακολούθησε η σύσκεψη. Μετά ακολούθησαν άλλες δυόμιση ώρες επιστροφής. Αποτέλεσμα ήταν να φτάσω τόσο αργά σπίτι, προς τις 6, και τόσο κουρασμένος, που ελάχιστα κατάφερα ως προς την καθημερινή ρουτίνα της πλοήγησης μου στο ίντερνετ. Ωστόσο αυτό ήταν συνηθισμένο αυτή την εβδομάδα καθότι γύρισα στο γραφείο και δούλεψα, για πρώτη φορά μετά από 5 1/2 μήνες. Δευτέρα πρωϊ αρκετά αγχωμένος, σηκώνομαι νωρίτερα από το ξυπνητήρι, ντύνομαι και πηγαίνω γραφείο. Μπροστά μου καμιά δεκαριά πυροσβέστες να περνάνε τον έλεγχο ασφαλείας του κοινού με το εξοπλισμό τους να σκανάρεται σιγά σιγά. Αποτέλεσμα να ανησυχώ ότι ενώ έφτασα νωρίς θα αργήσω. Ωστόσο ο απευθείας προϊστάμενός μου ήρθε και να μεν τα αντικείμενά μου ήταν σε φάση σκαναρίσματος αλλά κανονικά μετά μπήκα μέσα. Τα κουβούκλια άλλαξα ενδιάμεσα, έγιναν διπλά, συν ο υπολογιστής μου ήταν στο γραφείο της φίλης μου που με τάισε την ημέρα των Ευχαριστιών, αλλά κατάφερα να δουλέψω σε προσωρινό υπολογιστή. Είναι απίστευτο το πόσο κόπο πήρε για να επανενεργοποιηθούν όλες οι πιστοποιήσεις ασφαλείας και όλο το λογισμικό μου. Μετά πέρασα 3 και ώρες να διαβάσω 1500 email που ήρθαν, και έχασα και έναν μήνα μυνήματα, και τα μυνήματα στο Teams. Μου δώθηκε δουλειά να κάνω και προσπάθησα να μάθω αν η δουλειά που συνήθως κάνω είχε γίνει ενώ έλειπα. Δεν με φωνάξαν στο γραφείο για να με κατσαδιάσουν εκείνη την ημέρα ούτε μου έβαλαν Performance Improvement Plan. Τρίτη ήταν στο γραφείο οι συνάδελφοι και άρχισα να ρωτάω περισσότερα. Ο άμεσος προϊστάμενος ήταν εκεί όπως την προηγουμένη, η διεμφυλική προϊσταμένη όμως έλειπε μέχρι την Πέμπτη, αυτό το ήξερα όμως. Το κακό ήταν ότι ήταν εκεί η προϊσταμένη προσωπικού. Συνέχισα την δουλειά την Τρίτη και το βασικό ήταν ότι έμαθα ότι δεν είχα κάνει κανένας έλεγχο των πολυγόνων ταχυδρομικού κώδικα, παρότι είχαν περάσει δύο μήνες. Έτσι την επομένη, με την άδεια του άμεσου προϊσταμένου, ξεκίνησα και αυτό. Δεν ήταν όμως αυτό που κυρίως μου έμεινε την Τετάρτη: η προϊσταμένη προσωπικού, το άτομο που είναι υπεύθυνο για την ταλαιπωρία μου, με φώναξε στο γραφείο της μαζί με τον άμεσο προϊστάμενο μου και με κατσάδιασε ότι μιλάω δυνατά (ως προς αυτό είχε δίκιο, μετά 5 1/2 μήνες ξέχασα να ψιθυρίζω) και μου έδωσε την περιγραφεί GIS Specialist και GIS Technician και μου λέει ότι κάνω δουλειά ουσιαστικά Technician και δεν κάνω προηγμένα πράγματα. Της λέω ότι είμαι ο υπεύθυνος στο τμήμα πληροφορικής για το ArcGIS Urban και λέει ότι δεν το χρησιμοποιούμαι, της απαντάω όχι, το χρησιμοποιούνε στην οικιστική ανάπτυξη, απλά δεν έχει χαλάσει ακόμα. Επίσης με κατσάδιασε να μην λέω στους άλλους να κάνουν την δουλειά μου και να μην τους ζητώ βοήθεια. Σε εκείνο το σημείο πείστικα ότι θέλει να με υποβαθμίσει στη θέση και μετά από μυνήματα με την φίλη μου, πήρα τον δικηγόρο του συνδικάτου το μεσημέρι. Αυτός είχε να μπει σε meeting αλλά μου είπε ότι θα το κοιτάξει και το έκανε. Το βράδυ πήρα τηλέφωνο τον εκτιμητή ο οποίος επίσης το κοίταξε. Την επομένη Πέμπτη είχα απαντήσεις: κατ'αρχήν ο δικηγόρος του συνδικάτου μου είπε συγχαρητήρια που γύρισα στο γραφείο, αλλά δεν πρέπει να είναι το τόσο βέβαιο. Επίσης μου είπε ότι είτε θα έπρεπε να είναι πρόταση του ψυχιάτρου και μου ζήτησε την γνωμάτευση, κάτι το οποίο δεν έλαβα ποτέ όπως και του είπα, είτε είναι αποτέλεσμα πειθαρχικής πράξης. Λίγο αργότερα η διεμφυλική προϊσταμένη είπε ότι η προϊσταμένη προσωπικού θέλει να ξανακάνω συναντήσεις με τους άμεσουν προϊσταμένους για να δουν ότι δουλεύω. Έβγαλα συμπέρασμα ότι δεν θέλει να με υποβιβάσει αλλά να μου πάρει τον αέρα. Τέλος πάντων την Πέμπτη είχαμε και το Χριστουγεννιάτικο πάρτυ στην δουλειά και με ρωτούσαν οι άλλοι συνάδελφοι που ήμουν. Η απάντηση που έδωσα ήταν απλή, αλλά και μερική: κυριώς στο σπίτι αλλά και Ελλάδα και Λας Βέγκας και Yosemite. Το γιατί ήμουν σπίτι ούτε ρώτησαν ούτε απάντησα. Πέμπτη πήρα και τον υπολογιστή μου και ο άμεσος προϊστάμενος μου είπε ότι μπορώ να δουλέψω από το σπίτι την επομένη αλλά αρνήθηκα: δεν ήθελα διότι τις Παρασκευές μαζεύουν τα σκουπίδια οπότε δεν μπορώ να μαζέψω τα φύλλα. Αν είχα θυμθηθεί ότι την ημέρα εκείνη ήταν η διάλεξη των Αρμενιών, θα έλεγα ναι. Αντ'αυτού δούλεψα από το γραφείο και πέρασε μάλιστα από το κουβούκλιο η διεμφυλική προϊσταμένη η οποία κατασκόπευσε της οθόνες και έβγαλε συμπέρασμα ότι όντως δούλευα και δεν είχα ανοιχτό άλλο παράθυρο. Κάναμε κουβέντα για τον εξυπηρετητή που έχουμε να αποσύρουμε.
Ως προς την διασκέδαση και την προσαρμογή είμαι ακόμα στην διαδικασία. Δευτέρα βράδυ ο εκτιμητής με πήρε τηλέφωνο να έρθω να φάω δείπνο σπίτι του και πήγα. Υπάρχει μία κοπέλα 30 ετών, ελληνίδα ή πιθανότερα ελληνοαμερικανίδα που ενδιαφέρεται. Για να δούμε, είμαι ανοιχτός. Μετά την Παρασκευή όπως ανέφερα πήγα στο τμήμα Αρμενίκων σπουδών για δημόσια διάλεξη. Το θέμα ήταν ενδιαφέρον, νέα έκδοση Αρμένιου ιστοριογράφου του 8ου αιώνα, αλλά η όλη διαδικασία της ημέρας δύσκολη: με το που πάω σπίτι μαγειρεύω και τρώω γρήγορα και ύστερα ξάπλα, έγερση και οδήγηση ως το Fresno State. Για το Σακραμέντο ήδη ανέφερα, σίγουρα το πλέον διασκεδαστικό, αλλά και πολύ κουραστικό. Δεν έχω προλάβει όλο το διάβασμα που θέλω, αν και είμαι πολύ καλύτερα από τον Μάιο καθότι δεν παίζω πλέον, αλλά αν εργαστώ αυτή την εβδομάδα από το σπίτι θα πάει πολύ καλύτερα. Είμαι στο 90% αυτού που θέλω. Τώρα ξεκινά η επόμενη εβδομάδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου