Η εβδομάδα της εργασίες ξεκίνησε με το να ψάχνω ποιες λειτουργίες και εφαρμογές κάνουν διάφοροι εξυπηρετητές, και έληξε με το να κοιτάω ξανά και ξανά την αναφορά που έγραψα μήπως βρω νέο τρόπο να την βελτιώσω. Μετά 10 φορές μου είναι δύσκολο αλλά στο τέλος το Copilot έκανε δουλειά, συν με βοήθησε να γράψω outline, κάτι που δεν μπορούσα να κάνω μόνος μου. Το να μην έχω δουλειά να κάνω επειδή δεν μου έδωσαν αρκετή δεν θα ήταν πρόβλημα αν δεν ήταν για το ότι θα τιμωρηθώ αν κάτσω αδρανής, ή τουλάχιστον έτσι με έχουν κάνει να πιστέψω.
Εκτός δουλειάς δεν πήγε καλύτερα. Πήγα στο γυμναστήριο, με είδα να μαζεύομαι ως προς το λίπος, αλλά λεπτός δεν είμαι ακόμα. Μετά από όλο αυτό τον κόπο είναι απογοητευτικό, όλο προχωράω αλλά δεν ολοκληρώνω. Ναι, είμαι σε φάση όπου είμαι ευχαριστημένος από τον εαυτό μου στον καθρέπτη, κάτι καθόλου βέβαιο νωρίτερα, έστω και μόνο το πρωϊ ή υπό συγκεκριμένες γωνίες. Την Παρασκευή έσφιξα την ζώνη μου άλλη μία τρύπα, στην οποία δεν ήμουν νωρίτερα. Αλλά επίπεδη κοιλιά δεν έχω, αν και έχω πλέον μία αρκετά επίπεδη πλάτη. Εμφανίστηκαν γραμμώσεις που δεν είχα νωρίτερα, θα μου άρεσε όμως αν άρχιζα και μαζευόμουν εκεί. Τελεταία φορά που είδα μία καμπύλη να μαζεύεται ήταν στο EDC. Κατά πόσον βγαίνοντας την Παρασκευή και το Σάββατο να χορέψω θα έχει ως αποτέλεσμα το να μαζευτεί κάτι, δεδομένου ότι η νηστεία σταματά την Πέμπτη, παίζεται.
Αλλά αν το θέμα ξεκίνησε εκεί, δεν βελτιώθηκε το Σαββατοκύριακο. Δεν είχα αντίδραση σε μία ευχετήρια τηλεφωνική κλήση που έκανα, και μετά η διάθεση πήγε προς τα κάτω. Πίστευα ότι γυρνώντας στο γραφείο θα βελτιωνόταν η διάθεση και η κατάσταση. 9 χρόνια αργότερα, ναι πάνε καλύτερα τα πράγματα, αλλά όχι αρκετά καλά. Ως προς τις κοπέλες τζίφος και οι αντιδράσεις που έχω είναι της μορφής χάσε βάρος. Δεν έχω καταφέρει να φτάσω στην γραμμή εκκίνησης. Ναι, νιώθω ευχάριστα όταν πάω να χορέψω, αλλά 9 χρόνια αργότερα δεν έχω ανθρώπους να με παίρνουν τηλέφωνο ή μύνημα Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ και να μου λένε, έλα στην παρέα μας. Δεν ξέρω κανέναν μέσα στα events που πάω και κανένας εκεί δεν ενδιαφέρεται για εμένα. Δεν με έχει προσκαλέσει κανένας στο Φρέσνο σε γάμους ή βαφτίσια, μόνο κηδείες, στις οποίες δεν θες πρόσκληση. Δεν βλέπω η κατάσταση να βελτιώνεται, μετά 9 χρόνια μόνο μία από ίδια βλέπω. Οι γονείς μου έκλεισαν εισιτήριο να με επισκευθούν το Μάρτιο, η αδερφή μου πιο κοντά στο Πάσχα, αλλά μετά από αυτό το μόνο που έχω είναι EDC. Να δώσω χρόνο; Ναι ως το EDC. Αν μέχρι τότε δεν βελτιωθεί η κατάσταση, ίσως είναι καιρός να γυρίσω Ελλάδα. Τουλάχιστον εκεί, παρά τα προβλήματα που έχει, τα μισά ζητήματα μου είναι ανύπαρκτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου