Τετάρτη Ιουλίου στο Φρέσνο

 Η εορτή έφτασε χωρίς αλλαγή στην κατάστασή μου. Πήγα και είδα την προϊσταμένη προσωπικού για να πάρω μισθολογική κατάσταση για την Ελλάδα και τις ΗΠΑ ότι θέλω να γυρίσω γραφείο. Δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω ως προς αυτό. Η νηστεία τελείωσε, συνέχισα να πηγαίνω στο γυμναστήριο και ευτυχώς είχα κανονίσει εξόδους: Παρασκευή στο Foam of July, Σάββατο, ανήμερα των 250 χρόνων στην φίλη η οποία μου συμπαρίσταται όπως την ημέρα των Ευχαριστιών. Έφτασε η Παρασκευή χωρίς κάτι το νεώτερο ως προς την δουλειά και το απόγευμα με ρώτησε η φίλη αν μπορώ να έρθω από το πρωϊ. Όπως ανακάλυψα την επομένη, αν και το είχα ψηλιαστεί, ήθελε σωματική εργασία, χέρια να σηκώσουν μία προκατ οροφή. Της είπα φυσικά, έχοντας σε εκείνη την φάση ετοιμαστεί για το Foam of July, όπου έφυγα με το που απάντησα. Πήρα το αμάξι, οδήγησω ως το Hobbs Grove και προς τεράστια έκπληξή μου στις 6.30, δύο ώρες μετά την έναρξη και 3 1/2 ώρες πριν τη λήξη του φεστιβάλ, είχε τεράστια ουρά να μπεις. Περίμενα μισή ώρα ως τον έλεγχό μου και μετά μπήκα μέσα. Θα μπορούσα να είχα φέρει την Ελληνική σημαία, είχε totems, αλλά καλύτερα που δεν το έκανα την παραμονή της 250 επετείου των γενεθλίων των ΗΠΑ. Όχι πως θα υπήρχε πρόβλημα, αλλά σε τελική ανάλυση σε αυτή την συγκυρία ας γιορτάσουμε τις ΗΠΑ. Οι τρεις dj ήταν καλοί, αν και θα προτιμούσα κάποιον πιο trance, χόρεψα αρκετά και γύρισα το βράδυ σπίτι. Ο καιρός ήταν καλός χωρίς ζέστη, τελευταία ημέρα που αυτό ίσχυε. Χτες, ανήμερα 4η Ιουλίου, σηκώθηκα κάπου 8.30 και έκανα μπάνιο και πλυντήριο ρούχων. Μετά άπλωσα τα ρούχα και πήγα και επισκεύθηκα την φίλη. Βγήκαμε τέσσερεις άνδρες και σηκώσαμε οροφή σε 4 μέρη για πέργκολα που αγοράσαν. Αυτό πήρε κάπου μίαμιση ώρα, να σηκώσουμε το κάθε μέρος, να το βάλουμε σωστά, να κουμπώσουν τα κομμάτια κλπ. Στο τέλος το βάλαμε στο πλαίσιο και έμεινε το να βιδώσει τις βοηθητικές βίδες, το οποίο όμως ο νοικοκύρης του σπιτιού μπορεί να το κάνει μόνος του. Μετά περάσαμε την ημέρα μέσα, φάγαμε χοτ ντογκ, είδαμε τον αγώνα του μουντιάλ και το βράδυ ανάψαμε τα πυροτεχνήματά τους. Η ιδέα μου ήταν να πάμε στο καζίνο αλλά εν τέλει μόνο ως την είσοδο του παρκινγκ πήγαμε. Γύρισα σπίτι προς τις 10, ενδιάμεσα να βλέπω να είναι γεμάτος ο ουρανός πυροτεχνήματα παντού, αλλά κάθισα εντός του σπιτιού για το ίντερνετ. Την Τρίτη πετάω Ελλάδα, δεν θέλω να αφήσω τέτοιες ουρές. Σήμερα ξυπνάω, πάω εκκλησία και ο εκτιμητής με κάλεσε σπίτι του. Με το που τελειώνω πάω καπάκι. Εκεί με τάισε και του κοίταξα εισιτήρια για να πετάξει αυτός Ελλάδα. Δεν κλείσαμε. Εκεί συνειδητοποίησα ότι είχα βγάλει τραίνο για λάθος ημέρα. Έτσι γύρισα σπίτι και το έφτιαξα. Μέτα έπεσα, πήγα γυμναστήριο επιτέλους και μετά άρχισα την βαλίτσα. Η γιορτή για εμένα ήταν ουσιαστικά τριήμερος. Στο τέλος του Foam of July είχε πυροτεχνήματα, χτες με τους φίλους και σήμερα το πρωϊ στην εκκλησία είχαμε μια δοξολογία εκτός στην αυλή, ύστερα από την λειτουργία. Γενικά χάρηκα, οι Αμερικανοί σε τελική ανάλυση δεν είναι εκδηλωτικοί όπως οι Έλληνες, κάπως έτσι γιορτάζουν και γιόρτασα πλήρως. Τώρα έχω την διαδικασία του ταξιδιού για Ελλάδα