Ταξίδι στην Ατλάντα

 Από την στιγμή που έφυγαν οι γονείς μου πνίγομαι. Αυτή την εβδομάδα έχω κάνει αρκετές δουλειές, αλλά έχω και αρκετές ακόμα να κάνω. Πέραν από το ταξίδι στην Ατλάντα, το οποίο συνέβει ενώ ήταν Αμερική οι γονείς μου, είχα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ταξίδι στο Στόκτον για την ΑΧΕΠΑ και την Πέμπτη πάω Las Vegas για EDC. Ενδιάμεσα πήγα το αμάξι σέρβις, αγόρασα χορτοκοπτική μηχανή με μπαταρία και κούρεψα το γκαζόν. Άλλα πολλά επίσης έκανα αλλά είναι για την επόμενη ανάρτηση, την οποία ελπίζω να ανεβάσω πρίν φύγω. Το θέμα σήμερα είναι το ταξίδι στην Ατλάντα, για το οποίο μάλιστα έγραψα αναφορά για το συνέδριο και άρθρο για το περιοδική της περιφέρειας 21 της ΑΧΕΠΑ.

 Το ταξίδι ξεκινά με τους γονείς, όταν οδήγησα στο Λος Άντζελες. Με αφήσαν στο αεροδρόμιο, και μετά συνέχισαν για το ξενοδοχείο τους. Φτάνω στο αεροδρόμιο, περνάω αρκετά γρήγορα τον έλεγχο ασφαλείας, μπαίνω μέσα να φάω λιγάκι κάτι σνακ και μέσα στο αεροδρόμιο σχίζεται η τσάντα που κουβαλούσα τα πράγματά μου. Με σχισμένη τσάντα έκανα εν τέλει όλο το ταξίδι και την πέταξα όταν γύρισα σπίτι μου. Τρώω κάτι και βγάζω το περιοδικό μου να διαβάσω. Ενδιάμεσα ανταλλάσαμε όλοι μυνήματα με κινητό, καθώς ταξιδεύαμε χωριστά για Ατλάντα. Το αεροπλάνο παρότι νυχτερινή πτήση Πέμπτης ήταν γεμάτο, η θέση μου πάντως ήταν άνετη. Μας έδωσε η Delta και ηχεία για να δούμε βίντεο, το οποίο είχε μπροστά μας. Πάντως προσπάθησα μάλλον ανεπιτυχώς να κοιμηθώ. Φτάνω προς τις 5 τοπική στην Ατλάντα και την επόμενη ώρα ήρθε η πρώτη ομάδα των ταξιδιωτών. Πήραμε όλοι μαζί το MARTA και μετά το λεωφορείο και φτάσαμε στο ξενοδοχείο πριν τις 9. Την κράτηση αυτή την φορά την έκανε ο πρόεδρος των Υιών, αλλά καθότι είναι μέλος του Marriott Bonvoy μας άφησαν να μπούμε νωρίς. Δεν είχαμε όμως πρόσβαση το Μ lounge εν αντιθέσει με πριν 7 χρόνια που είχα κάνει την κράτηση εγώ. Πάντως όλοι κοιμηθήκαμε και προς τις 1 πήγαμε με UberX σε εστιατόριο σχετικά κοντά και φάγαμε. Εκεί είχε και Lidl, το πρώτο που έχω δει Βόρεια Αμερική, και πήγα και έκανα ψιλοψώνια. Δεδομένου ότι δεν είχαμε ψυγείο, δεν μπορούσα να πάρω πολλά. Οι Υιοί πήγαν δίπλα σε μαγαζί με όργανα μουσικής και έπαιζαν. Μετά γυρίσαμε στο ξενοδοχείο όπου ένας ακόμη Υιός έφτασε. Το απόγευμα πήγαμε στο Fellini's Pizza, μάλιστα μας πήγε ο ίδιος άνθρωπος που μας είχε εξυπηρετήσει πριν 7 χρόνια με την οικογένοιά του. Στην πιτσαρία γνωρίσαμε τις άλλες 3 ομάδες. Πριν 7 χρόνια ήμασταν 10 ομάδες, αυτή την φορά μόνο 4: Εμείς, Ατλάντα, Νέα Ορλεάνη και Νόρφολκ. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και την πέσαμε.

 Την επομένη ήταν οι αγώνες, αλλά όχι στην Μητρόπολη. Είχε κλείσει άλλος το γήπεδο και έτσι παίξαμε στο Decatur Recreation Center. Φτάσαμε πρώτη προς τις 11 και έκαναν πρόβα πρώτος αγώνας ήταν μεσημέρι με την Νέα Ορλεάνη, τους οποίους νικήσαμε. Εγώ στην εξέδρα αυτή την φορά, απλά τους εμψύχωνα. Με στείλανε μετά να πάω να τους αγοράσω σνακ, δεν είχα πρόβλημα, αγόρασα κάτι το απλό από το CVS όπως μου περιέγραψαν. Για να μην πολυλογώ τους επόμενους δύο αγώνες τους έχασαν, αλλά έπαιξαν στον μικρό τελικό με την Νέα Ορλεάνη πάλι και νίκησαν. Κάπου στον τρίτο αγώνα ήρθαν πίσω μου θυγατέρες της Αθηνάς, αλλά φύγαν πριν γνωρίσων τους παίκτες μας ή εμένα. Είχαμε κλασικά προβλήματα, τύπου είχαν βάλει οι ομάδες άσχετους παίχτες. Και εμείς όμως το ίδιο κάναμε, οι εκεί φίλοι μας μας έφεραν τον βαφτισιμιό τους ο οποίος έπαιξε λίγο για εμάς. Γύρισα πρώτος στο ξενοδοχείο και εκεί έκανα μπάνιο. Γύρισαν και οι Υιοί, ξεκουράστηκαν και μετά βγήκαμε το βράδυ όλες οι ομάδες στο Ladybird στο κέντρο της Ατλάντα. Εκεί γνώρισαν λίγο της θυγατέρες, αλλά αυτές ήταν λίγες και είχε 4 ομάδες. Ανεβήκαν στο σχετικά πριβέ δωμάτιο του μαγαζιού, και εκεί που έλεγαν μεταξύ τους, άραγε ποια θα μας μιλήσει, προς μεγάλη έκπληξη τους δύο νεαρές κοπέλες τους λένε, μιλήστε μαζί μας. Εγω περισσότερο τους παρακολουθούσα αν και αντάλαξα μερικές κουβέντες. Έφυγαν μαζί τους και πήγαμε σε ένα άλλο μαγαζί δίπλα, όπου έμεινα ως τις 2 που έκλεισε. Μετά γυρίσαμε στο ξενοδοχείο. Η κουβέντα που έκαναν οι Υιοί ήταν το πόσο πιο φιλικές οι κοπέλες ήταν σε σχέση με την Καλιφόρνια, και ότι άν είχαν άλλη μέρα θα τις είχαν ρίξει. Τους λέω ότι με βάση την εμπειρία μου 7 χρόνια στον Νότο έχει να κάνει με το ότι η Ατλάντα έχει περισσότερες κοπέλες από άνδρες. Στο Blacksburg όπου ήταν περισσότεροι οι άνδρες, δεν ήταν τόσο φιλικές, σε σχέση με το Radford όπου την μόνη φορά που πήγα σε γεμάτο μαγαζί, ήταν όντως φιλικές. Την επομένη σηκώθηκα σχετικά νωρίς, πήρα τα πράγματά μου και έφυγα με το λεωφορείο για το αεροδρόμιο. Το σκέφτηκα εκκλησία, αλλά ήταν περίεργη κατάσταση με τα λεωφορεία αυτή την φορά. Οι Υιοί έφυγαν το απόγευμα. Η ασφάλεια πήρε 20 λεπτά να περάσω και μετά μέσα έφαγα κάτι, πολύ φτηνότερα από το LAX, και διάβασα περιοδικό μου. Στο αεροπλάνο είδα και ταινία. Με μάζεψαν οι γονείς, δεν κατάφερα με τα εισιτήρια των Ολυμπιακών του Λος Άντζελες αλλά γύρισα σπίτι, όπως ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση. Πάντως μίλησα με φίλο ο οποίος μπόρεσε και είδε και δεν πήρε εισιτήρια, αλλά το έχει μετανιώσει. Είναι μου λέει πολύ ακριβότερα, για ένα αγώνα βόλεϋ ήθελε $200, καμία σχέση με Αθήνα 2004. Ελπίζω να βρω χρόνο μέσα στο Σαββατοκύριακο να γράψω για το επόμενο ταξίδι μου.