Μετά το γεύμα των Αρμένικων σπουδών

 Υπό κανονικές συνθήκες ανεβάζω αναρτήσεις το Σαββατοκύριακο που έχω χρόνο. Αυτό το Σαββατοκύριακο δεν τα κατάφερα διότι ήμασταν στο γεύμα του τμήματος Αρμένικων σπουδών του Fresno State. Καθίσαμε πάνω από 4 ώρες με αποτέλεσμα να μην έχω μετά χρόνο. Η προηγούμενη εβδομάδα πήγε καλά. Εν τέλει η συνάδελφος δεν μπόρεσε να μας επισκευθεί, λόγω ασθενείας. Στην δουλειά όμως τα πράγματα πήγαν καλά. Ο συνάδελφος ανέβασε την εφαρμογή που ήταν για μετάβαση σε άλλο εξυπηρετητή και σήμερα κατεβάσαμε τους δύο παλαιούς εξυπηρετητές. Δεν μου φώναξε κανένας αλλά είχα ελαφρά επίπληξη επειδή πήγα ταχέως, μπας και τελειώσει η δουλειά. Η μητέρα μου μόνη, αλλά και μαζί μου, μάζεψε πράγματα αλλά τα χαμένα δεν τα εντοπίσαμε. Ο γαμπρός μου έπαθε κρίση υγείας αλλά θα έρθει να με επισκευθεί, μαζί με την αδερφή μου. Εγώ ήμουν αρκετά τσαντισμένος με το βάρος μου, ιδίως μετά το γεύμα των Αρμενίων όπου έφαγα πολύ, σκεφτόμενος ότι δεν θα λεπτύνω ποτέ. Σήμερα όμως μετά από ελαφρό χτεσινο φαϊ σηκώθηκα λεπτότερος και εν τέλει χάρηκα. Δεν έχει γίνει τίποτα το φοβερό, χάρηκα που ήρθαν οι γονείς μου, χάρηκα που πήγαμε και φάγαμε στο Fort Washington Country Club και είδαν και αυτοί πως είναι (δεν διέφερε πολύ από πέρυσι) αλλά τίποτα το ιδιαίτερα αξιόλογο. Αυτή την εβδομάδα οι γονείς λείπουν, έτσι έχω λίγο ηρεμήσει σχετικά. Αργά Κυριακή θα γυρίσουν, ενδιάμεσα απλά τα βγάζω πέρα και είμαι ευχαριστημένου που μπορώ να δω όσο ιντερνετ και τηλεόραση θέλω χωρίς να χρειαστεί να τα μοιραστώ με την μητέρα μου που δεν έχει δικό της υπολογιστή. Έχω αρκετό φαϊ μαγειρεμένο και έχω κανονίσει τι ψάρι θα φάω αύριο