Η νέα αναμονή

 Σήμερα είναι 17 Νοέμβρη. Δεν πρόκειται να γράψω πως το Πολυτεχνείο καπελώθηκε από αυτούς που δεν συμμετείχαν ταχύτατα και πουλήθηκε από αυτούς που όντως συμμετείχαν. Πρόκειται να γράψω ότι λόγω της ημέρας δεν είχε πολλά νέα με αποτέλεσμα να τελειώσω τον γύρο των ειδήσεών μου πολύ ταχύτερα απ'ότι ανέμενα. Αποτέλεσμα ήταν να κάνω σήμερα διάφορα τα οποία δεν κάνω τις περισσότερες καθημερινές. Η βασική ασχολεία μου είναι να ασχοληθούν με την υπόθεσή μου στο δημαρχείο. Λογικά έχει φθάσει η αναφορά του ψυχιάτρου οπότε η υπόθεση βρίσκεται ανάμεσα στο τμήμα προσωπικού, τον δικηγόρο και το τμήμα πληροφορικής. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι υπομονή. Πέραν αυτής, ξεκίνησα να διαβάζω το PE&RS αυτού του μήνα. Άνοιξα την λίστα με τα δικαιολογητικά του ΔΟΑΤΑΠ, αλλά δεν ξεκίνησα τα email στην γραμματεία της Γεωγραφίας του Virginia Tech. Μαγείρεψα νηστίσιμο το μεσημέρι, ανέβηκα βόλτα το απόγευμα στο βιβλιοπωλείο, βαρέθηκα την 5η συνεχόμενη ημέρα βροχής, έκανα μπάνιο, είδα σεμινάριο στο Youtube από το Caltech και γενικά προσπάθησα να γεμίσω την ημέρα. Αύριο δεν θα είναι καλύτερα πιστεύω, οπότε υπάρχει νεώτερο σεμινάριο να δω. Αν συνεχίσει έτσι θα κυνηγήσω για το ΔΟΑΤΑΠ ως επόμενο μεγάλο πράγμα. Έχω πεθυμίσει το γραφείο αλλά θα πρέπει να ξανασυνηθίσω τον ρυθμό του. Δεν πρόκειται λόγου χάρη να είμαι στις 2 στο κρεββάτι όπως κάνω σε αυτή την φάση από το σπίτι ή το πρωϊ γυμναστήριο.