Έχουν περάσει πλέον πάνω από τρεις μήνες που είμαι στο σπίτι. Αυτός δεν είναι λόγος να μην συνεχίσω το μακροπρόθεσμο πρόγραμμά μου, όπως το να πάω στο Sphere, να πάω με τους Υιούς του Περικλή στο South San Francisco (το οποίο είναι διαφορετικός δήμος από το Σαν Φρανσίσκο, λίγα μίλια νοτιότερα) όπως και το να κάνω το πάρτυ γενεθλίων μου αυτό το Σάββατο. Εκ των υστέρων προκύπτουν πρακτικά προβλήματα, τύπου ότι από την στιγμή που μου έχει απαγορευτεί γενικώς η επαφή με τους συναδέλφους μου, δεν επέτρεψαν στην φίλη συνάδελφο να κάνει ηλεκτρονική πρόσκληση μέσω του συστήματος του Δήμου. Μου λέει ότι θα μιλήσει απευθείας με τους συναδέλφους των οποίων έχει τα στοιχεία ώστε να προσκληθούν ο ένας με τον άλλον όσο γίνεται. Βλέπουμε. Πάντως εγώ την προετοιμασία του σπιτιού την κάνω. Μόλις άλλαξα το τραπεζομάντηλο του μεγάλου τραπεζιού, ενώ νωρίτερα είχα καθαρίσει πάλι τα πατώματα και ένα από τα τραπεζάκια. Το σπίτι δεν είναι έτοιμα ακόμα, αλλά δεν θα αργίσει. Επίσης την προηγούμενη εβδομάδα μαγείρεψα και την τελευταία σακούλα τραχανά, μου έμεινε μία μερίδα για να φύγει. Πάντως δεν θα μείνω εντελώς από φαϊ σπίτι, απλά έχω μπροστά μου και ακόμη λιγότερο επιθυμητά.
Από το συνέδριο του Στόκτον είχε ανακοινωθεί ότι θα γίνει συνάντηση των παλαιών Υιών το Σάββατο που μας πέρασε στο South San Francisco. Το μετέφερα στον πρόεδρο των υιών ο οποίος με την προοπτική του ταξιδιού αυτού όπως και στη Νέα Υόρκη, κατάφερε να τους ενεργοποιήσει. Τα δωμάτια τα κλείσαμε ξεχωριστά αλλά στο ίδιο ξενοδοχείο και το μόνο που έμεινε ήταν να έρθει η ημέρα. Οι υιού έφυγαν μόνοι τους, κυρίως το πρωϊ. Εγώ περίμενα ως τις 4.15 μην μπλέξω με την δουλειά. Τρεις μήνες δεν με έχουν πάρει τηλέφωνο από τον δήμο, εκτός αν εγώ τους πήρα, και η μόνη φορά που ήλεγξαν που είμαι είναι όταν έκανε η αστυνομία safety check τον Μάιο και με βρήκαν στο γυμναστήριο. Ωστόσο προσπαθώ να τηρήσω τι μου έχουν πει και δεν την έχω κοπανήσει γενικώς ταξίδια. Ξεκινάω για το San Mateo που είναι το ξενοδοχείο και φτάνω σε φάση που την είχαν κοπανήσει για βόλτα στην πόλη. Όταν ρώτησα που είναι μάλιστα μου είπαν σε στριπτιτζάδικο. Προτίμησα να μείνω στο σπίτι και πήγα στο κοντινό Safeway, όπου η ειδική προσφορά απεδείχθει πάλι ότι ήθελε κουπόνι online. Στην επιστροφή στο ξενοδοχείο μάλιστα χάθηκα και έκανα γύρους παρότι κοντά, διότι είναι λίγο λαβυρινθώδες δίπλα από το αεροδρόμιο. Είχα πάλι πρόβλημα με το να πέσω να κοιμηθώ, αλλά τα κατάφερα εν τέλει. Στις 3 με σηκώσανε όταν ήρθε ο συγκάτοικος από την πόλη. Το πιο σημαντικό που έκανα εκείνη την ημέρα έμελε να είναι ότι νίκησα την τελευταία πίστα χωρίς απώλειες στο βιντεοπαιχνίδι. Ξυπνάω το Σάββατο μετά από μάλλον καλό ύπνο και εν τέλει συναντιώμαστε στο λόμπυ μεσημέρι. Μετά από πρότασή μου πήγαμε μεν στο Stanford αλλά στο εμπορικό κέντρο, όπου έκαναν κάτι ψώνια αλλά και φάγαμε μεσημεριανό. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, αλλάξαμε, μάλιστα έπαιξα και λίγο, και ύστερα πήγαμε στο Βασκικό Πολιτιστικό Κέντρο όπου ήταν η δεξίωση. Οι υιοί είχαν τραπέζι εκτός και μάζεψαν μάλιστα αρκετό χρήμα για τις ανάγκες τους, απλά όχι αρκετό για καλύψει όλο το ταξίδι για Νέα Υόρκη. Μετά από την όλη εκδήλωση γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, πάλι αλλάξαμε και πήγαμε στην πόλη. Αυτή την φορά τους ακολούθησα. Πήγαμε και ήρθαμε με Uber και συγκριμένα βγήκαμε στο Marina District.
Το πρώτο μέρος που πήγαμε ήταν το Westwood. Πλήρωσα μάλιστα και την είσοδο στους 3 διότι δεν είχαν μετρητά (δεν πλήρωσα όμως το Uber). Το μαγαζί έχει δύο πίστες, την πάνω και την κάτω. 10 άτομα ήμασταν οπότε πήγαμε και στις δύο πίστες σε διαφορετικές φάσεις. Ήπια ποτό και όταν έπαιξε μουσική που μου άρεσε ήμουν στην πίστα και χόρευε. Ήρθε μία κοπέλα με την φίλη της και άρχισε να χορεύει μαζί μου. Απεδείχθει ότι καθότι αυτό συμβαίνει σπάνια, δεν ήξερα τι να κάνω. Ένας από τους νεαρούς της παρέας μας εν τέλει πήγε δίπλα της, άρχισε να της μιλάει, την φίλησε και σε εκείνη την φάση η κολλητή της την τράβηξε και την απομάκρυνε από την παρέα μας. Όταν πήγε να μας ξαναπροσεγγίσει, πάλι η φίλη της δεν την άφησε. Σε επόμενη φάση άλλη κοπέλα από άλλη παρέα πήγε και άρχισε να χορεύει μαζί μας, και πάλι φίλη της την τράβηξε από την παρέα μας. Αυτό το φαινόμενα δεν το έχω ξαναδεί. Οι υιοί όμως φαίνεται ότι έχουν εμπειρία διότι την κολλητή που τραβούσε την κοπέλα την είπαν "the refrigerator", δηλαδή το ψυγείο, υπό την έννοια δεν αφήνει κάτι το θερμό να γίνει. Φρέσνο, Λας Βέγκας, Ράλεϋ, ακόμα και Blacksburg ή Roanoke δεν έχω δει να συμβαίνει κάτι τέτοιο, μία κοπέλα να εμποδίζει την φίλη της. Επίσης εκείνη την ημέρα εκτίμησα πολύ τον Βολιώτη φίλο, τον Κύπριο φίλο, τον Τεξανό φίλο, τον πάλαι ποτέ ευεργέτη, ή ακόμα και την πάλαι ποτέ γειτόνισσα και τους συμφοιτητές μου από το ΓΠΑ: Στην εξαιρετικά απίθανη περίπτωση που κάποια κοπέλα ποτέ επεδείκνυε ενδιαφέρον για εμένα σε παρόμοιο μέρος, δεν υπήρχε ποτέ κανένα ενδεχόμενο να προσπαθήσουν ποτέ να την πάρουν αυτοί. Απεναντίας, θα της μιλούσαν και θα με βοηθούσαν διότι ακριβώς ξέρουν ότι οι κοινωνικές ικανότητές μου είναι περιορισμένες. Πραγματικά τέτοιοι φίλοι μου λείπουν εδώ που βρίσκομαι. Εν συνεχεία, όταν είχε φτάσει σχεδόν 1, πήγαμε στο White Rabbit το οποίο έπαιζε ωραία ηλεκτρονική μουσική αλλά ήταν τόσο γεμάτο που με δυσκολία αναπνέαμε. Μετά βγήκαμε για τρίτο μέρος και εν τέλει καταλήξαμε σε ένα απλό μπαρ. Στις 2 ολά τελειώσανε και βγήκαμε και περιμέναμε να πέσουν οι τιμές στο Uber, και εν τέλει μιλούσαν με τρεις κοπέλες που ήταν απέξω και επίσης περίμεναν μεταφορά. Γυρίσαμε μετά τις 3 ξενοδοχείο και για τελευταία εν τέλει φορά έπαιξα με το βιντοπαιχνίδι.
Κυριακή πήγα στην εκκλησία των γονιών μου διότι σε τελική ανάλυση δεν ξέρω κανένα στο Belmont το οποίο είναι η κοντινότερη εκκλησία στο ξενοδοχείο. Χάρηκα που είδα τους φίλους των γονιών μου και ας έφτασα μάλλον αργά διότι πήρε ένα φεγγάρι να μαζέψω και να οδηγήσω ως εκεί. Μετά γύρισα σπίτι και ένα ευχάριστο συνέβει. Είχα πρόβλημα με το λαμπάκι του αέρα των ελαστικών στο αμάξι μου. Παρότι την Πέμπτη έβαλα αέρα, δεν έσβησε. Μάλιστα όταν έβαλα καύσιμα Madera απλά ξανάναψε με τρόπο που σημαίνει ηλεκτρολογικό πρόβλημα. Εν τέλει προς το Patterson έσβησε οριστικά, που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να δω ηλεκτρολόγο. Γύρισα σπίτι κουρασμένος και αποφάσισα να μην ξαναπαίξω το βιντεοπαιχνίδι. Το guild μου διαλύθηκε και δεν υπάρχει τίποτ'άλλο να κερδίσω, πέραν από τα εποχιακά. Τώρα έχω παραπάνω χρόνο να κάνω ότι θέλω σπίτι, που σε αυτή την φάση δεν είναι κατ'ανάγκη θετικό, αλλά θα περάσει αυτή η φάση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου