Στο Φρέσνο στην αναμονή πάλι ...

 Το να είσαι σε άδεια στο σπίτι είναι φοβερά βαρετό. Σε άλλες περιπτώσεις θα την κοπανούσα για αλλού, ιδίως με την εμπειρία της προηγούμενης περίπτωσης, αλλά με δεδομένο ότι έχουμε νηστεία (πάλι!), το ήδη σχεδιασμένο ταξίδι για Λος Άντζελες που πήγα και για Ελλάδα που θα πάω σε δύο εβδομάδες, προτίμησα να κάτσω σπίτι στις άλλες περιπτώσεις. Με βάση την εκτίμηση που μου είχε δωθεί αρχικά από την φίλη μου που με υποστηρίζει, έπρεπε να είχα ήδη γυρίσει στο γραφείο. Δεν έχει συμβεί και έτσι απλά περιμένω. Σε αυτό το χρονικό διάστημα είδα 3 σειρές, είδα αυτά στο ίντερνετ που οριακά θα προλάβαινα και κάθομαι και διαβάζω την τελευταία ιστοσελίδα που είχα να δω χρόνια. Μέσα σε όλα πρέπει να κρύβω όλο το φαϊ διότι επανεμφανίστηκε ποντίκι, ή μάλλον αρουραίος. Το μουντιάλ δεν το βλέπω, με εξαίρεση ότι βλέπω στην τηλεόραση ενώ γυμνάζομαι. Άλλα δύο εκτοξευτήρες στον κήπο, και σήμερα κουρέβοντας το γκαζόν έριξα τρίτο, που σημαίνει ότι πρέπει να τον αντικαταστήσω, όταν καταλάβω από που τον έριξα. Αυτό θα συμβεί αύριο μετά τα μεσάνυχτα όταν ξαναλειτουργήσει. Ως προς τον ύπνο μάλλον τα καταφέρνω, αλλά θα τα κατάφερνα καλύτερα αν δεν είχα το άγχος της άγνωστης ημερομηνίας επιστροφής. Στο κινητό έπαψαν να φορτώνουν τα νέα μυνήματα email με αποτέλεσμα να ανοίγω την εφαρμογή για να δω τι γίνεται. Καθότι είχε ειδοποιηθεί από την δουλειά με αυτό τον τρόπο, είναι κρίσιμο να βλέπω τι γίνεται. Εκεί βρίσκομαι, και απλά περιμένω δύο εβδομάδες για τα 250 χρόνια των ΗΠΑ και μετά το ταξίδι Ελλάδα.